|
30:204
debat
prodire
ad
inaequale
certamen:
sed
metu
perculsi
et
despondentes
animum
diffugiebant.
Sed
David
sermonem
excipiens
ait:
Ecquis
vero
iste
est
incircumcisus,
qui
exprobravit
aciem
Dei
viventis?
Hic
in
primis
observandum
quod
superius
attigimus,
Deum
ita
prostravisse
animos
populi,
ut
nulla
Saulis,
nulla
Ionathani,
nulla
denique
ullius
in
toto
exercitu
virtus
et
fortitudo
fuerit,
etsi
fuit
numerosus.
Antea
tamen
Ionathani
fortitudinem
audivimus,
qui
ausus
etiam
fuerat
Philistaeorum
cohortem
solo
armigero
comitatus
aggredi,
ut
temeritas
potius
quam
fortitudo
dici
debere
videretur.
Nam
quis
fortitudinem
dicat
quum
se
in
evidentissimum
periculum
aliquis
coniicit
sine
spe
auxilii?
Quum
igitur
Ionathanus
in
ipsum
praesidii
locum
solus
armatus
cum
armigero
inertni
progrederetur,
et
procul
ab
omni
auxilio
cohortes
hostium
armatas
aggrederetur,
quis
non
temeritatem
illud
facinus
dicat
potius
quam
fortitudinem,
nisi
agnoscamus
divinitus
illi
sacros
animos
datamque
fortitudinem?
Sed
ubi
iam
erat
illa
Ionathan!
virtus?
quare
gigantis
illius
congressum
horret?
Sane
apparet
ipsum
virtute
divini
spiritus
fuisse
privatum:
quod
nimirum
vellet
eum
Davidi
cedere.
Quamobrem
haec
omnia
divina
providentia
fuisse
administrata
certum
est,
divina
vindicta
Saulem
persequente,
quod
a
recta
mandatorum
Dei
via
deflexisset,
ut
ante
vidimus.
Denique
nuUum
fuisse
in
toto
illo
exercitu,
qui
Goliatho
respondere
sit
ausus
conspicimus,
quod
Dei
proprium
sit
vires
et
fortitudinem
timidis
et
imbellibus
largiri,
et
contra
frangere
animos
fortium,
et
ita
dissolvere
ut
instar
aquae
diffluant:
et
quorum
antea
virtus
videbatur
invicta,
et
nullis
terreri
posse
periculis,
sic
momento
immutare,
ut
vel
ad
umbrae
suae
conspectum
paveant.
Quamobrem
discamus
nos
totos
Deo
permittere,
et
in
ipsius
manus
nos
tradere,
ut
in
omnibus
nostris
negotiis
ab
ipso
regamur,
et
consilio,
prudentia,
viribus
muniamur
prout
neces&itas
postularit:
scientes
nos
non
posse
quae
sunt
eventura
providere,
nisi
ipse
nobis
oculos
aperiat
et
illustret:
ut
merito
sibi
hanc
autoritatem
et
potentiam
tribuit
dandi
vires,
sapientiam
et
iudicium
in
omnibus
nostris
negotiis,
quum
ipsum
sine
simulatione
et
hypocrisi
precabimnr.
Et
praeterea
fore
ut
si
calamitates
ingruant,
et
multis
iniuriis
et
calumniis
ab
hostibus
undique
premamur,
metuque
diffugiamus,
animos
faciat,
et
in
infirmitate
nostra
viribus
nos
suis
sustentet,
suique
spiritus
virtute
muniat.
Quid
enim
nobis
miseris
sine
Dei
auxilio
fieret?
Nae
tanto
metu
trepidaremus,
ut
vel
ipsi
pueri
maiores
animos
gerant,
et
virtute
maiore
praediti
videantur.
Deinde
hic
observemus
quam
audaces
et
fortes
homines
hic
appareant
in
aliis
excitandis,
quum
nemo
tamen
audeat
ipse
certamen
suscipere.
Nam
narratio
illa
tota
videri
posset
puerilis,
eorum
qui
dicunt
|