|
30:202
cere,
viamque
quam
nos
sequi
velit
aperire.
Verumtamen
ut
deiiciamur
et
humiliemur,
et
illi
gloria
omnis
tribuatur,
nos
ad
aliquod
tempus
ignaros
voluntatis
ipsius
ducit,
et
tamen
ita
regit
ut
ad
optatum
finem
deducat,
opusque
suum
perficiat.
Atque
ista
satis
usitata
sunt,
modo
velimus
observare.
Quam
multos
enim
videas
Dei
servos
in
qualibet
vitae
conditione,
et
variis
functionibus
quorum
opera
Deus
utitur,
et
ratione
admiranda
et
non
usitata
suum
opus
per
ipsos
perficit,
quos
si
tamen
intuearis,
et
quomodo
praeparaverint
se
ipsos,
et
quae
initia
fuerint
eorum
quae
Deus
per
ipsos
effecit,
illos
nunquam
cogitasse
de
istis,
sed
ab
iis
semper
potius
alienos
fuibse,
et
in
contrarium
spectasse,
et
a
Deo
repente
afflatos
et
impulsos
comperies.
Hic
igitur
diligenter
animadvertamus,
Deo
volente
nostris
laboribus
benedicere,
et
uti
nostra
opera
ad
ecclesiae
suae
commodum,
et
ad
sui
nominis
gloriam,
non
offerri
nobis
ullam
occasionem
gloriandi,
et
nos
efferendi,
siquidem
operis
primordia
et
primi
motus
non
a
nobis
proficiscuntur:
sed
potius
agnoscendum
nos
omnia
Deo
accepta
referre
debere,
a
quo
tanquam
caeci
deducti
sumus
:
ac
proinde
non
nostris
viribus,
non
industriae
nostrae,
quidquid
laude
dignum
a
nobis
gestum
est,
attribuendum,
sed
uni
Deo
gloriam
omnem
tribuendam.
Haec
itaque
meditemur
in
illorum
verborum
expositione,
Davidem
venisse
in
castra,
nullum
alium
in
finem
quam
ut
fratres
visitaret,
ipsorumque
statum
patri
referret:
ac
proinde
fuisse
futurorum
ignarum,
quae
tamen
Deus
noverat
et
ipsum
ad
illa
perficienda
deducebat,
cuius
rei
deinde
fidem
fecit
exitus.
Porro
sequitur
patrem
misisse
filiis
qui
in
castris
erant,
ephi
polentae,
puta
ad
pultem
conficiendam,
quod
quum
in
tabernaculis
essent
non
facile
carnes,
aut
pisces,
aut
aliud
tale
opsonium
nancisci
poterant.
Et
praeterea
quod
in
illis
orientalibus
regionibus
longe
maior
servaretur
sobrietas
quam
in
quibus
vivimus.
Et
istud
etiam
hodie
videre
licet
in
Turcis,
qui
parvo
contenti
vivunt,
quum
aliis
qui
aliter
assueverunt
multum
obsoniorum
vix
sufficiat.
Ergo
ex
regionis
illius
more
Isai
filiis
mittit
aliquantulum
polentae,
cum
decem
panibus
:
quibus
adiicit
decem
formulas
casei
ad
tribunum
deferendas,
vel
decem
recentes
ac
molles
caseos,
vox
enim
Hebraea
ambigua
est,
et
pro
formulis,
vel
pro
mollibus
caseis
accipi
potest:
et
malim
de
mollibus
caseis
intelligere,
sed
parvulis
et
non
magni
pretii.
Deinde
fit
mentio
pignorum:
quum
ait
Isai,
pignora
eorum
tolles:
quod
varie
solet
exponi
:
Alii
enim
de
symbolo
accipiunt,
quod
solebant
accipere
ne
viderentur
exploratores
in
castris.
Alii
pignora
intelligunt,
quae
dederant
fratres,
ut
iubeat
Davidem
solvere
quod
mutuo
acceperant,
et
pignora
ad
se
referre.
Sed
non
sunt
ista
tanti
momenti
ut
sit
in
illis
diutius
immorandum:
|