|
30:192
his
verbis
:
Quare
venistis
parati
ad
praelium
?
numquid
ego
non
sum
Philistaeus7
et
vos
servi
Saul?
Eligite
ex
vobis
virum,
et
descendat
ad
singulare
certamen
:
si
quiverit
pugnare
mecum,
et
percusserit
me,
erimus
vobis
servi:
si
autem
ego
praevalueroj
et
percussero
eum,
vos
servi
eritis,
et
servietis
nobis.
Sane
vehementer
illos
oportuit
istis
exprobrationibus
commoveri,
et
tantam
hominis
iactantiam
gravius
et
iniquius
ferre
quam
ipsum
mortis
periculum
:
quum
praesertim
nullus
in
toto
Israelitarum
exercitu
sese
ad
certamen
adversus
gigantem
illum
iactabundum
offerret.
Et
sane
quis
non
illius
aspectum
horreret,
quem
ex
circumstantiis
singulis,
quae
hic
describuntur,
horrendum
fuisse
apparet?
Nam
quis
non
ad
tam
enormis
staturae
adspectum
et
tales
minas
totus
cohorrescat?
adde
universam
eius
armaturam,
galeam
aeream,
loricam
squamatam,
cuius
pondus
erat
quinque
millia
siclorum
aeris,
clypeum,
ocreas
aereas,
et
reliqua
quae
fidem
omnem
superare
videntur.
Denique
Goliath
videtur
esse
instar
rupis
cuiusdam,
ad
quam
accedentes
in
ipsius
potestatem
venturi
fuerint,
ac
proinde
vehementer
singulos
terruisse,
ut
coram
ipso
non
ausi
sint
subsistere.
Magnam
sane
vim
habuerunt
ista
ad
Israelitarum
animos
deiiciendos
et
in
montium
latebris
occultandos,
donec
inexspectatum
Deus
auxilium
Davidem
mitteret.
Dignum
exemplum
quod
semper
ante
oculos
ponamus,
ut
Deo
nos
castigare
volente
meminerimus
comminationum
ipsius,
fore
nimirum
nt
antequam
hostes
nos
invaserint
metuamus,
et
antequam
ictum
dederint
victos
nos
fateamur.
Sic
enim
Moses
de
Dei
vindicta
in
rebellem
populum
loquens
ait:
Quomodo
persequatur
unus
mille,
et
duo
fugarent
decem
millia?
nonne
ideo
quia
Deus
suus
vendidit
eos,
et
Dominus
conclusit
Ulos?
Ex
quibus
discimus
ita
in
Dei
timore
ambulandum,
ut
cum
Paulo
apostolo
merito
dicere
possimus
:
Si
Deus
pro
nobis,
quis
contra
nos
?
Imo
vel
ipsos
diabolos
subiici
nobis
oportet.
Sed
si
ab
ipsius
cultu
recesserimus,
in
eo
talem
contumaciam
ostendemus,
ut
ipsi
bellum
inferre
velle
videamur,
et
adversarium
ipsum
habere.
Ecquis
vero
mortalium
ipsius
fortitudini
et
potentiae
resistat?
Nae,
vel
ipsis
muscis
vel
insectis
adversum
nos
vires
suppeditabit,
a
quibus,
etsi
viri
fortes
videamur,
facillime
debellemur.
Quod
si
adversus
homines
pugnandum
erit,
etsi
pauci
sint,
Deus
tamen
permittet
ut
cum
summo
dedecore
in
ipsorum
potestatem
veniamus:
denique
incognitis
nobis
rationibus
sic
castigabit,
ut
nulla
nos
humana
praesidia
iuvent,
non
reges,
non
principes,
licet
in
bellis
exercitati,
non
propugnacula,
nulla
denique
vis
humana
possit
adversus
Dei
furorem
auxilium
ferre.
Quapropter
ex
istis
retineamus,
metum
illum
ingentem
Israelitarum
fuisse
iustam
a
Deo
ipsis
inflictam
punitionem.
Namque
fuerant
audaciores
quando
et
ubi
|