[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


10.1:190  quibus  tamen  constringor,  adscribas,  sed  conceptae  pridem  deliberationi.  Nam  si  quibus  ita  pruriunt  aures,  ut  novis  quotidie  responsis  oblectare  se  cupiant,  facile  patiar  aliunde  petere.  Nec  mihi  inter  tot  negotia  et  assiduos  prope  morbos  tantum  suppetit  otii,  ut  publice  et  privatim  scribendo  omnibus  morem  geram.  Rogant  quidam,  si  apostolis  licuit  hora  precationis  in  templum  ascendere,  deinde  etiam  Paulo  solennem  ritum  sanctificationis  obire,  cur  non  etiam  hodie  nobis  fas  sit  preces  miscere  cum  papistis?  Primo  tenendum  est,  quae  tunc  apud  Iudaeos  preces  vigebant,  fuisse  puras,  et  formatas  ad  praescriptum  legis.  Nec  vero,  si  papistae  puram  orandi  formam  conciperent,  mihi  religio  esset  templum  cum  ipsis  ingredi.  Atqui  illos  minime  decuit  aggregare  se  ad  eorum  coetum,  qui  Christum  crucifixerant.  Respondeo  actionem  per  se  piam  et  sanctam  non  corrumpi  vitio  hominum:  sicuti  dicere  soleo,  ne  omnes  quidem  angelos,  si  missae  intersint,  posse  eluere  eius  sordes  sua  sanctitate:  nec  rursum  diabolos  omnes  posse  sua  praesentia  efficere,  quo  minus  sacra  coena,  dum  celebratur  ex  Christi  instituto,  suam  puritatem  retineat.  Certum  tamen  est,  non  omnibus  precandi  horis  apostolos  venisse  in  templum,  quia  in  aedibus  privatis  agebant  sacros  conventus:  sed  ut  oblata  illis  fuit  spes  aedificandi,  hac  occasione  fuisse  usos.  Non  ergo  data  opera  frequentarunt  templum,  ut  genti  suae  in  publicis  et  quotidianis  precibus  essent  socii:  sed  quia  probabile  erat,  loci  reverentia  magis  dociles  ac  morigeros  fore  ad  excipiendam  evangelii  doctrinam,  qui  in  locis  profanis  minus  fuissent  attenti.  Atque  id  in  Paulo  clarius  perspicitur,  qui  certe  nulla  religione  impulsus  votum  suscepit,  sed  tantum  ut  purgata  qua  falso  gravatus  fuerat  suspicione,  ianuam  sibi  ad  spargendum  evangelium  patefaceret.  Neque  enim  sponte  hac  caeremonia  fuisset  defunctus:  neque  rogatus  est  ab  Iacobo  (Actor.  21,  23),  ut  ita  Deum  coleret,  sed  ut  testatum  faceret  infirmis  fratribus  se  non  esse  apostatam  a  lege  Mosis.  Interea  liberum  illis  fuit  et  templum  ingredi,  et  sacra  oblatione  testari  suam  pietatem:  quia  non  alius  erat  finis,  nisi  ut  profiterentur  se  Deum  Israelis  colere.  Iam  emergit  altera-  quaestio,  si  adventu  Christi  abolitae  erant  legis  umbrae,  cur  eas  adhuc  sectati  fuerint?  quae  facile  solvitur,  si  tenemus,  quamdiu  stetit  templum,  fuisse  sacrum  domicilium  coelestis  doctrinae,  et  illic  Deum  rite  fuisse  adoratum.  Sic  enim  finem  legalibus  caeremoniis  imposuit  Christus,  ut  eas  abrogando  non  prorsus  statim  damnaverit  quasi  impias  et  pollutas,  donec  per  evangelium  clare  innotuit.  Si  excipias,  lucem  evangelii  tunc  satis  fuisse  conspicuam,  res  ipsa  palam  docet,  multis  adhuc  incognitum  fuisse  Christum:  alios  vero  sic  fuisse  illustratos  eius  radiis,  ut  tamen  abessent  a  pleno  fulgore.  Hinc  apparet  inter  legales  ritus  et  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci