|
10.1:189
CONSILIA.
libus
est
reposita
in
coelis,
sub
spe
et
exspectatione
resurrectionis
ad
gloriam
aeternam.
Fixa
enim
etiam
illa
nobis
spes
haerere
debet,
quamdiu
corpora
nostra
in
terra
quiescunt,
animas
apud
illum
victuras
in
coelis.
Quod
ad
illud
quod
a
me
quaeris,
liceatne
christiano
homini
participare
coenae
Domini
quae
istic
administratur:
responsio
aperta
est,
licere
omnino,
modo
coena
Christi
ea
sit
de
qua
agitur.
Atqui
ubi
rem
uti
par
est
expenderis,
invenies
non
magis
convenire
inter
coenam
Domini
ac
missam
papisticam,
quam
inter
lucem
ac
tenebras.
Constat
quidem
ordinationem
Domini
deteriorem
fieri
non
posse
pravitate
hominum
vel
ignorantia;
sed
illud
pernego,
missam
ad
Christum
autorem
referri
posse:
quin
potius
in
ipsius
contumeliam
ab
ipso
Satana
fabricatam
affirmo
ad
sanctae
coenae
eversionem
certissimam.
Plane
enim
ex
diametro
illi
repugnat,
ubi
sacrificii
nomine
censetur,
atque
in
actionem
temere
inventam
vis
et
efficacia
passionis
Domini
transscribitur.
Exstat
illic
praeterea
apertissima
idololatria,
non
tantum
ubi
panis
adoratur,
sed
quia
et
oratur
pro
defunctis,
et
merita
atque
intercessiones
sanctorum
implorantur,
et
pleraque
eiusmodi
illic
fiunt,
quae
Dominus
nominatim
condemnat.
Quare
non
magis
licet
fidelibus
communicare
illi
superstitioni,
quam
olim
licebat
sacrificare
in
Bethel.
Illud
enim
omnino
repugnat
confessioni
fidei,
quam
a
nobis
Dominus
requirit.
Sed
quia
hoc
argumentum
pertractatum
est
fusius
in
libris
ea
de
re
editis,
a
te
peto
ut
illos
diligenter
evolvas.
Te
interea
gratiae
Domini
commendo,
ut
ipse
suam
voluntatem
te
edoceat
et
aperiat
oculos,
ut
nigrum
a
candido
discernas:
sic
enim
tibi
non
defuturum
confido
in
quo
acquiescas.
Tibi
vero
omnem
licentiam
praecidas
simulandi
interea
impietatem
a
te
ullo
modo
approbari.
Dominus
sua
in
te
dona
adaugeat,
atque
ubi
quod
rectum
est
ostenderit,
det
etiam
animum
constantem,
ut
in
eo
agnito,
ut
par
est,
adhaereas.
Genevae
15.
Iunii.
Tuus
Calvinus.
QUI
LICEAT
PARTICIPARE
CULTUI
ROMANAE
SYNAGOGAE.
!)
Quia
de
quaestionibus
quas
moves,
iam
decem
fere
annis
ex
variis
partibus
exhibita
fuit
molestia,
neque
hoc
trecentis
responsis
adeptus
sum,
ut
quiescere
in
posterum
liceret:
nihil
melius
esse
duxi,
iusto
taedio
victus,
quam
locum
dare
superioribus
meis
scriptis,
ne
implacabilis
multorum
curiositas
frustra
me
conficeret.
Quare
si
breviter
tibi
et
concise
respondeo,
non
solum
temporis
angustiis,
1)
JEpp.
et
Besp.
ed.
Genev.
p.
328,
Laus.
p.
435,
Hanov.
p.
487,
Chouet
p.
450,
Amst
p.
205.
|