|
30:188
aquarum
decursus
regit
et
moderatur,
ita
regum
et
principum
corda
movet,
quae
licet
videantur
summis
fluminibus
vel
mari
magno
simillima:
Deus
tamen
vel
immota
facit,
vel
in
hanc
aut
illam
partem
inflectit.
Conspicuum
istud
est
exemplo
Saulis,
apud
quem
David
educatur,
ipsi
regi
dum
malo
spiritu
affligeretur
solatium
cantu
citharae
adferens
:
et
ita
fit
ipsius
virtus
et
prudentia
omnibus
conspicua,
ut
ita
paulatim
ad
hominum
aures
ipsius
fama
perveniat,
et
gratiam
illorum
sibi
conciliet.
Nihilominus
tamen
hominum
malitia
magnopere
Davidem
exercuit.
Nam
etsi
Deus
illum
istis
virtutibus
commendasset,
et
autoritatem
illi
conciliasset,
et
iam
in
possessionem
regni
missurus
esset,
tamen
diu
cum
multis
difficultatibus
est
luctatus,
adeo
ut
pater,
fratres,
cognati,
propinqui
sint
illi
adversati,
aut,
si
non
adversari,
non
ausi
auxilium
illi
ferre,
sed
dissimulare
et
rebus
adversis
illum
deserere
coacti
sint.
Atqui
Deus
cius
virtutem
multib
egregiis
factis
manifestam
fecerat,
eique
satis
magnam
autoritatem
conciliaverat,
non
tantum
verbis,
sed
multis
etiam
egregie
factis.
Sane:
sed
ea
est
hominum
malitia
et
perversitas,
sicut
ante
dixi,
ut
Dei
dona
flocci
faciant,
et
pedibus
conculcent:
et
cuius
immensam
bonitatem
et
meram
liberalitatem
adorare
debebant,
miris
modis
contemnant.
Nos
vero
si
quibus
bene
fecerimus
a
Deo
acceptis
donis,
et
tamen
nullam
gratiam
retulerimus,
sed
potius
ii,
in
quos
benefici
fuerimus,
iniurias
pro
benefactis
referant,
discamus
Deum
velle
nos
in
hac
parte
humiliari
et
modestiam
discere,
et
in
ipso
solo
conquiescere.
Davidi
istud
contigisse
videmus,
quem
Deus
regiis
virtutibus
ornavit,
et
in
dignitatis
regiae
spem
in
aula
regis
educari
voluit,
licet
nullis
titulis,
nullis
insignibus
conspicuum.
Sane
multos
hodie
videas
magnis
et
insignibus
titulis
gloriari,
sed
sine
virtute
tamen.
Nam
alius
rex
Hierosolymorum,
alius
Cypri,
alius
alterius
cuiuslibet
regni
vocabitur:
qui
sane
tituli
sunt
insignes,
sed
sine
re.
Cur
non
enim
regna
quorum
titulis
gloriantur
reposcunt?
Contra
David,
etsi
vilem
et
abiectam
vitae
conditionem
initio
sortitus,
nullis
clarus,
nisi
opilionis,
titulis
:
virtutibus
tamen
summis
claruit,
ut
omnibus
fuerit
admirationi,
licet
pauci
virtutes
illas
in
ipso
agnoscerent
et
laudarent
:
neque
tamen
ideo
maiores
animos
sumpsit,
aut
quidquam
est
aggressus,
etsi
iam
rex
fuisset
a
Domino
designatus.
Quare
pro
inanibus
illis
titulis
quibus
plerique
gloriantur
Dei
gratiam
magis
expetamus,
ut
re
ipsa
testatum
faciat
donorum
in
nos
effusione,
nos
illi
gratos
et
acceptos
esse
et
ad
munus
ad
quod
ipsi
placuit
vocatos.
Sequitur
deinceps
renovatum
bellum
a
Philistaeis
adversus
Israelitas,
quos
illi
ultro,
non
lacessiti
neque
provocati,
aggressi
sunt:
et
in
tribum
Iuda
impetum
fecerunt,
in
eaque
castrametati
sunt.
|