20:182  esse  filiis  lucis  in  genere  suo.  Curandum  nobis  fuisset,  ut  compositores  quae  verbo  concesserant,  scripto  etiam  confirmarent:  alioqui  non  debuissemus  subscribere.  Sed  contenti  fuimus  illorum  verbis  et  promissione,  qua  dixerant,  se  nobis  semper  daturos  testimonium  nostrarum  exceptionum,  quum  opus  foret.  Ita  stulti  ducti  fuimus  ad  macellum:  acceperunt  aliqui  ipsorum  nostras  subscriptiones  et  eas  miserunt,  quocunque  voluerunt,  triumphantes  de  nobis,  seque  extollentes  quod  egerint  omnia  prudenter  et  feliciter:  nos  vero  nihil  illorum  habemus,  quod  possimus  ostendere,  nisi  verba  et  promissiones  in  recenti  memoria,  quas  possimus  referre  et  iuste  illis  obiicere.  Proinde  fatemur  ingenue  astutia  et  prudentia,  vel  aulica  potius,  nos  fuisse  superatos,  at  veritate  et  doctrina  minime.  Imo  contra  contendimus,  adversarios,  si  nos  non  fefellerunt  compositores,  ab  impia  doctrina  Pelagii  recessisse,  ac  sinceram  nobiscum  amplexos  fuisse  apostolicam,  Lutheri,  Buceri.  Qua  de  re  gratias  egimus  Deo[  et  huius  rei  meminit  Holbracus,  ad  quem  mox  cucurri,  totumque  quod  a  compositoribus  audiveramus  retuli  ut  is  quoque  nostri  pii  gaudii  particeps  fieret  et  gratias  Deo  nobiscum  ageret.  Habes  prolixius  quam  volueram  explicatam  historiam  nostrae  compositionis,  qua  ita  offensus  esse  videris,  ut  dicas,  meum  peccatum  non  posse  excusari.  Habes,  quibus  in  rebus  maxime,  et  in  quibus  minime  peccaverimus.  Si  tibi  satisfactum  est  hac  mea  responsione:  tui  erit  officii,  aliis  quoque  quoscumque  noris  offensos  fuisse,  hac  eadem  mea  responsione  satisfacere,  nisi  malis  totam  epistolam  communicare,  id  quod  tibi  per  me  liberum  fuerit.  Si  non  est  satisfactum,  protestor,  me  nolle  habere  te  in  hac  causa  iudicem.  Quod  vero  rogas,  ut  conditionem  oblatam2)  apud  vos  accipiam,  acquiescerem  perlubenter  tuae  et  aliorum  multorum  (non  enim  tu  solus  es  qui  rogas)  petitioni:  si  liber  essem,  meique  iuris.  At  fidem  meam  obstrinxi  Clavennensibus.  s)  Vixissem  alioqui  quam  lubentissime  vobiscum,  hoc  est  cum  viris  vere  piis,  vere  doctis,  ac  probis  et  candidis,  in  urbe  ista  tam  celebri,  iucunda  atque  suavi.  Sed  de  his  satis,  reliqua  ex  literis,  quas  communes  D.  Vireto  et  reliquis  ministris  scripsi.  Vale  et  me,  ut  facis,  ama.  D.  Christophoro  referes  multam  salutem.  Argent.  L  Novemb.  1563.  2)  Vireti,  ministrorum  Ijugdunensium,  et  totius  consistorii  nomine  cf.  Zanchi  Epp.  p.  173  sqq.  d.  d.  20.  Sept  1563  et  Zanchi  resp.  prid.  Cal.  Nov.  ibid.  p.  174.  3)  Mainardo  prid.  Cal.  Aug.  mortuo  ecclesia  Clavennensis  Franc.  Belinchettum  misit  Argentoratum  qui  Zancho  ministerium  offerret.  Senatus  se  aegre  eum  dimittere  declaravit,  non  tamen  obstare  quominus  vocationem  sequatur.  Zanchus  de  concordia  desperans  resarcienda  se  venturum  promisit-  (Epp.  p.  127  d.  d.  7.  Sept  Schmidt  p.  673.)  12*