[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


10.1:182  ferat.  Primum  igitur  satis  constat  quam  plurimos  in  ignorantia  et  superstitione  haerere,  quum  ne  oculos  quidem  ad  lucem  oblatam  aperire  sustineant:  quorum  te  in  numero  quum  habeam,  aperte  significo,  ut  ad  illud  demonstrandum  vel  persuadendum  tibi,  longior  a  me  exhortatio  adhibenda  non  sit.  Atqui  illud  unum  praecipue  christianum  hominem  facit,  si  in  certa  Dei  colendi  ratione  sibi  attendendum  statuat,  ne  sponte  decipiatur,  in  re  praesertim  tanti  momenti,  ubi  aeterna  animae  salus  vertitur.  Notum  est  autem  christianismum  adulteratum  et  corruptum  faisse,  pastorum  ecclesiae  tum  cessatione,  tum  imperitia,  ambitione,  avaritia.  Neque  hanc  degenerationein  ad  illorum  vitam  et  mores  restringo,  quum  in  illa  primas  obtineat  ipsius  Dei  veritatis  in  mendacium  et  imposturas  transformatio,  cultus  Dei  innumeris  superstitionibus  adductis  contaminatio,  ordinis  ecclesiae  extrema  perturbatio,  usus  sacramentorum  conspurcatio:  ut  uno  verbo  finiam,  stupenda  et  omnem  sensum  exsuperans  inordinatio.  Hoc  vero  si  pauci  animadvertunt,  inde  fit,  quod  regula  Lesbia  hic  pro  norma  tantum  obtinet.  Iam  si  religioni  illi  catholicae  pura  et  nativa  Dei  institutio  opponatur,  eadem  illic  convenientia  quae  lucis  ad  tenebras  deprehendetur.  Quare  ut  quis  istis  de  rebus  vere  cognoscat  et  sentiat,  neque  principis  autoritati,  neque  consuetudinis  praescriptioni,  neque  suo  ipsius  sensui  standum  est:  consulendum  verbum  Domini,  et  quid  illic  mandet  aut  vetet.  Nam  neque  Dominus  in  angulo  loquutus  est,  et  suam  voluntatem  tum  summis  tum  infimis  patefactam  esse  voluit.  Illud  vero  ubi  a  te  ipso  obtinueris,  ut  patientem  aurem  Deo  loquenti  accommodes,  illis  quae  verbo  nobis  tradidit  acquiescas,  unam  salutis  viam  ab  eo  uno  petendam  et  percipiendam  tibi  statuas,  magnum  tibi  aditum  ad  ea  quae  nostrum  quemque  tenere  expedit  pernoscenda  comparaveris.  Ad  nostram  doctrinam  venio:  quam  plerique  inauditam  et  inexploratam  suo  quodam  praeiudicio  damnant,  occupati  nimirum  nescio  qua  opinione,  quae  aciem  mentis  ipsorum  hac  in  re  prorsus  obtundat.  Non  attingo  contumelias,  et  scelera  etiam,  quae  nobis  imponuntur,  ut  a  nostris  degustandis  avertantur  omnes.  Atqui  hoc  unum  nobis  imputari  potest,  quod  eos  omnes  qui  Christi  nomine  censentur,  adhuc  misere  palantes,  ad  sua  illa  signa,  verbum  Dei  nempe  revocare  contendimus.  Simul  etiam  evincimus,  controversias  omnes  de  Dei  cultu  ex  verbo  ipsius  esse  dirimendas,  ut  unusquisque  teneat,  quod  a  Deo  esse  constabit.  Quid  hic  adversarii?  Ecclesiam  scilicet,  ut  Aiacis  clypeum  ementiuntur,  ut  sub  ipsius  larva  secure  lateant.  Nec  vero  alia  fuit  ratio  prophetarum  et  apostolorum,  quum  res  ipsis  esset  cum  illis,  qui  etiam  ecclesiae  nomen,  et  summam  in  ea  autoritatem  eadem  mala  fide  usurpabant.  Quid  igitur?  Novimus  vero  ecclesiam  illam  quae  certo  funda-  12*  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci