[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:181  181  IN  I  LIB.  SAMUEL.  CAP.  XVI.  182  dante  mensura,  traxerit.  Sive  ergo  ipsi  diaboli  in  nos  ferantur,  sive  improbos  ad  id  impellant,  reos  tamen  semper  esse  coram  Deo  certum  est:  quod  mens  ipsorum  non  feratur  in  Dei  cultum,  sed  contra  potius  Dei  voluntati  pro  viribus  reluctentur.  Et  de  istis  hactenus,  sequitur  deinceps  servos  Saulis  ipsum  adbortatos  fuisse,  ut  quandoquidem  spiritu  malo  agitabatur,  iuberet  sibi  quaeri  aliquem  qui  citharam  pulsare  novisset,  ut  sibi  bene  esset.  Et  unum  ex  illis  admonuisse  regem  esse  inter  filios  Isai  quendam  scientem  psallere,  virumque  bellicosum,  prudentem,  et  virum  pulchrum,  et  quidem  cum  eo  esse  Dominum.  Ac  tum  accersitum  Davidem  :  et  bona  patris  cum  venia  venisse  ad  regem,  stetisseque  coram  eo,  et  fuisse  doctissimum,  factumque  regis  armigerum.  Tum  misisse  Saulem  nuncios  ad  Isai,  petentes  uti  David  apud  regem  maneret,  quod  gratiam  invenisset  in  oculis  eius.  Davidem  vero  tanta  gratia  citharam  pulsasse,  ut  Sauli  bene  fuerit,  et  ab  eo  spiritus  malus  ad  tempus  recesserit.  Hic  vero  in  primis  quaeri  potest:  An  tanta  sit  vis  musicae,  vel  citharae,  ut  spiritus  malos  possit  depellere:  quod  ista  quaedam  veneficii  et  incantationis  species  esse  videatur.  Nam,  quaeso,  si  quem  Deus  spiritu  furoris  turbaverit,  an  citharae  sonitu  depelli  posse  diabolum  arbitrabimur?  Praeterea,  Davidne  divinae  sententiae  reluctaretur?  Saulem  enim  vidimus  propter  rebellionem  excidisse  regia  dignitate  :  et  a  spiritu  malo  afflictum,  quod  ab  ipso  Dei  spiritus  recessisset:  quare  ergo  David  malum  ipsius  allevare  nititur,  vitamque  prorogare  harmonico  musices  cantu,  aut  citharae  pulsu,  quasi  videretur  impedire  velle  quominus  in  illum  Deus  animadverteret,  qui  dignissimus  erat  castigatione?  Praeterea,  ut  ante  dixi,  apertum  veneficium  et  incantatio  haec  esse  videtur,  cuius  nulla  certa  ratio  reddi  possit.  Et  sane  re  ipsa  verum  est,  et  non  oportet  haec  in  generalem  regulam  trahi,  harmonico  concentu  vel  vocis  vel  fidium  posse  diabolos  depelli,  vimque  ipsorum  et  furorem  impediri.  Sed  servi  Saulis  ex  usu  communis  sensus  loquuti  sunt.  Fuit  enim  malum  istud  quo  affligebatur  Saul  melancholiae  species,  ut  fuerit  simillimus  iis  qui  in  furorem  versi,  quamdiu  mania  duraverit,  obvium  quemque  caedere  nituntur,  vel  praecipitem  in  ignem  aut  aquam  dare:  cum  simili  morbo  luctari  Saul  visus  est,  sicuti  pluribus  deinceps  audituri  sumus.  Certum  autem  est  adversus  istiusmodi  morbos  melancholicos  plurimum  posse  harmonicos  concentus:  et  afflictum  animum  posse  recreari  et  ad  tempus  refici:  sed  istud  non  est  perpetuum.  Vulgus  vero  consuevit  eandem  omnibus  morbis  medicinam  adhibere,  et  existimat  pharmacum  quod  adversus  aliquam  morbi  speciem  valuit,  eandem  vim  adversus  omnes  obtinere.  Imo  si  quis  frigidam  ad  nauseam  usque  bibens  ex  febre  convaluerit,  etsi  excessu   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci