[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


20:181  181  1563  NOVEMB.  182  cata  ex  aliquo  etiam  consensu,  sed  non  pleno,  labantur.  Quomodo  enim  illi  dicuntur  obedire  peccato,  quibus  perpetua  pugna  est  contra  peccatum?  qui  carnem  suam  crucifigunt  cum  vitiis  et  concupiscentiis?  qui  perpetuo  student  legi  Dei  servandae?  in  quorum  cordibus  scripta  est  et  viget  lex  Dei:  qui  ex  animo  dicunt:  mente  quidem  se  servire  legi  Dei,  carne  autem  legi  peccati?  qui  denique,  antequam  peccent,  cum  Petro  mallent  millies  mori,  quam  semel  peccare,  et  quum  peccant,  non  ex  animo,  neque  ex  contemptu  aut  odio  legis,  neque  ex  destinata  malitia,  sed  vel  infirmitate  vel  ex  ignorantia,  semper  autem  contra  animi  propositum,  peccant,  et  postquam  peccarunt,  cum  eodem  Petro  dolent,  lugent,  resipiscunt?  Quod  si  secus  fecerint,  non  illos  ego  appellavero  sanctos:  neque  de  illis  intelligendae  sunt  meae  praelectiones  ac  disputationes.  Deinde  etiamsi  quis  contendat,  sanctos,  quum  peccant  ex  aliquo  consensu,  ut  fecit  Petrus  et  David,  obedire  concupiscentiis  peccati:  aliud  mihi  suppetit  responsum  quod  defendam:  propositionem  illam  compositurum  non  pugnare  cum  ea  quam  hic  defendi  doctrinam  de  perseverantia.  In  mea  thesi  est:  eos  non  excidere  penitus  a  fide:  articulus  compositionis  habet  simpliciter:  eos  amittere  fidem,  sine  particula  penitus.  Quis  autem  inficietur:  fidem  etiam  in  sanctis  quum  peccant  aliquo  modo  amitti,  hoc  est,  suffocari,  infirmari,  languescere,  denique  amitti  fidem,  hoc  est,  fervorem  fidei.  Et  aperte  ipsi  explicant  de  qua  fide  loquantur  quum  aiunt:  Amitti  fidem  quae  est  fiducia  de  remissione  peccatorum.  Intelligunt  igitur  quum  peccatur  ex  consensu  etiam  a  sanctis,  actualem  illam  fiduciam,  qua  persuasi  erant  de  remissione  omnium  peccatorum,  qua  accensi  erant  in  Deum,  qua  denique  fiebat  ut  nullius  sibi  conscii  essent  peccati,  quod  sentirent,  omnia  esse  remissa,  ita  exstingui  ut  iam  novi  peccati  conscii  facti  sentiant,  se  reos  esse  mortis,  quae  stipendium  est  peccati,  atque  ita  sentiant,  se  reos  esse,  ut  etiam  simul  intelligant,  novo  sibi  actu  resipiscentiae  et  fidei  opus  esse  ad  remissionem  novi  peccati  impetrandam.  Quis  autem  hoc  infitias  eat?  aut  quando  ego  unquam  aliter  docui?  Sed  totam  penitus  exstingui  fidem,  totamque  tolli  fiduciam,  ita  ut  de  Dei  misericordia  deque  remissione  peccatorum  diffidant,  neque  illi  docent,  neque  ego  adversariis  concessi.  Vides  igitur,  frater,  quam  grave  sit  meum  peccatum  quod  articulis  illis  subscripserim.  Sed  tibi  dicam  ingenue,  qua  in  re  peccaverimus  omnes  nos:  in  eo  quod  nimis  fuimus  creduli,  nimis  boni,  nimis  faciles,  et  nostra  simplicitate  atque  candore  mensi  sumus  aliorum  astutias  atque  calliditates  et  putavimus  inter  bonos  bene  agier.  Profecto  verum  ¡ìst  dictum  Christi:  filios  tenebrarum  prudentiores   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci