|
10.1:181
CONSILIA.
augere
nunc
quidem
velim.
Quod
si
mihi
non
denegas,
ut
vel
perstringam
aliquid
eius,
quo
summa
fere
momenta
verti
video,
sic
accipe.
Me
quum
a
gratuita
illa
peccatorum
remissione,
quae
Christi
Domini
morte
nobis
parta,
ac
eiusdem
gratiae
obsignatione,
quae
sacrosancto
coenae
mysterio
nobis
exhibenda
et
applicanda
ab
ipso
Christo
instituta
est,
in
sacrificium
illud
sua
vi
operatorium,
et
mortis
Christi
per
sese
applicativum,
et
illam
elementi
adorationem
(quid
autem
hoc
sit,
tacendo
satis
indico)
oculos
et
mentem
converto,
plane
aliter
sentire
non
posse,
quam
quum
illa
e
coelo
sint,
ut
omnino
constat,
ista
ab
hominibus
(ne
quid
gravius
dicam)
profecta
videri.
Proinde
nullius
esse
momenti,
ubi
de
Deo
colendo,
et
veritate
ipsius
sine
fermento
retinenda
agitur.
Sed
et
ista
fortasse
minus
parce
hoc
loco,
si
mei
captus
et
tenuitatis
rationem
tantum
habeas.
Tandem
vero
illud
a
te
contendam,
mi
pater,
ut
si
ad
me
audiendum
usque
propendere
dignaberis,
patruum
tecum
admittere
grave
non
sit,
quod
tibi
non
incommode
cessurum,
mihi
non
temere
persuadeam.
Bene
vale,
observando
pater,
ac
tuum
propter
Deum
subductitium
tua
benevolentia
non
magis
indignum
agnosce.
AD
PONTIFICIUM
QUENDAM
EXHORTATORIA
ET
APOLOGETICA.
1)
Quum
de
facie
tibi
ignotus
sim,
absurdum
tamen
non
videbitur,
quod
ad
te
scripserim,
si
tuos
liberos
istius
consilii
autores
apud
te
citavero.
Hoc
etiam
ad
illud
valere
cupio,
ut
sine
ullo
excusationum
circuitu
te
quamprimum
hic
compellem.
Etenim
hoc
de
te
accepi,
si
quid
ad
te
scriberem,
non
tantum
a
te
placide
admissum
iri,
sed
neque
molestum
tibi
futurum
illud
perlegere,
et
apud
te
deinde
meditari
et
expendere.
Illud
eam
de
te
spem
mihi
iniecit,
ut
quum
pietatis
semen
in
te
subesse
videam,
cultura
demum
adhibita
fructum
inde
consequuturum
suo
tempore
apud
me
constituerem.
Quum
igitur
ad
te
ipsum
excolendum
hoc
scriptum
pertineat,
in
primis
hoc
tecum
reputes
velim,
nihil
magis
decere
christianum
hominem,
quam
ut
dum
abusus
et
corruptelas
in
Dei
cultu
(qui
habetur)
palpabiles
notare
potest,
ac
debet,
det
etiam
operam,
ne
promiscuo
consensu
sese
in
illo
coeno
volutari
sinat:
inde
potius
discat
sibi
de
Dei
veritate
inquirendum
esse,
ut
in
illa
tuto
acquiescat.
Alterum
etiam
addo,
ut
quod
de
nostra
doctrina
subiiciam,
placide
audias:
brevi
enim
faciam,
ut
tanto
facilius
agnoscas
quam
viam
sequamur,
et
quo
illa
etiam
1)
In
editionibus
omnibus
sequitur
praecedentem
itidem
a
Beza
ex
gallico
versa.
Gen.
p.
144,
Laus.
p.
318,
Man.
p.
356,
Chouet
p,
195,
Amst
p.
89.
|