[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


20:180  sentire.  Quid  hoc  fuit,  nisi  errores  recantasse  et  veritati  acquievisse?  Cur  igitur  non  subscripsissemus  articulis  minime  per  se  impiis?  Nam  quod  ibi  traditur  de  vera  et  substantiali  prasentia  corporis  Christi  impium  non  est,  si  interpreteris  de  illa  praesentia  qua  praesens  est  mentibus  fidelium,  ut  ego  exposui.  Praesentia  enim  haec,  nullo  locorum  licet  maximo  intervallo  impediri  potest.  Neque  praesentiae  nomine  intelligenda  est  propinquitas  quaevis  localis:  sed  talis  propinquitas  qua  res,  quae  dicitur  esse  praesens,  percipi  possit  ab  illo,  cui  dicitur  esse  praesens.  Quod  locale  spatium  attinet,  solis  corpus  multo  magis  distat  ab  oculis  meis,  quam  tu  qui  Lugduni  es:  interim  tamen  sol  dicitur  mihi,  hoc  est,  oculis  meis  praesens  esse:  non  autem  tu.  Quamobrem?  quoniam  ille  ita  oculis  meis  propinquus  est  ut  ab  eis  percipiatur,  tu  vero  nequaquam.  Idem  sol  non  multo  magis  distat  a  nobis,  quum  est  supra  aliud  hemisphaerium,  quam  quum  est  supra  nostrum:  tanto  enim  magis  tum  distat,  quanta  est  terrae,  quae  interponitur,  crassities,  tunc  tamen  dicitur  et  est  vere  absens.  Quid  ita?  quia  non  potest  percipi  ab  oculis  nostris,  nunc  vero  praesens  est,  quia  percipitur.  Eatenus  igitur  aliquid  dicitur  alicui  esse  praesens,  quatenus  illud  ab  hoc  percipitur.  Verum  autem  et  substantiale  corpus  Christi  percipi  ab  animis  mentibusque  fidelium,  tum  in  praedicatione  evangelii,  tum  speciatim  in  coena,  quis  vere  pius  neget?  Non  est  igitur  per  se  impia  illa  sententia:  Corpus  Christi  in  coena  vere  et  substantialiter  praesens  esse,  si  addas:  mentibus  fidelium.  Nihil  enim  inter  corpus  Christi  gloriosum  quod  in  coelo  est,  et  mentes  nostras,  quae  substantia  in  terris  sunt,  intercedere  potest,  quod  veram  interea  unionem  et  xowwvCav  impedire  queat,  nisi  impoenitentia  atque  infidelitas.  Sicut  per  prophetam  dicit  Dominus:  Peccata  vestra  diviserunt  inter  me  et  vos,  quae  duo  quum  absint  a  fidelibus  consequitur  veram  esse  xowcoveav  ideoque  veram  praesentiam  inter  corpus  Christi  et  fidelium  mentes,  imo  et  quodammodo  inter  corpus  Christi  et  corpora  nostra:  quatenus,  ut  dixi,  virtus  corporis  Christi  pro  nobis  crucifixi,  vi  sui  spiritus  derivatur  in  corpora  nostra  ad  maiorem  sanctificationem  in  hoc  saeculo  et  gloriosam  resurrectionem  in  alio  saeculo,  quae  omnia  sentiunt  experiunturque  fideles  in  se  ipsis.  Quod  etiam  in  illis  articulis  habetur:  Qui  obediunt  concupiscentiis  peccati,  amittunt  fidem:  (nam  forte  hoc  te  vehementer  offendit:  quasi  pugnet  cum  illa  doctrina  propter  quam  excitatum  fuit  dissidium)  nihil  habet  absurdi,  si  attente  et  diligenter  verba  perpendas.  Principio  conditionalis  est  propositio:  Si  qui  obediunt.  Ego  vero  nego  sanctos  illos,  de  quibus  mea  erat  propositio,  vere  obedire  concupiscentiis  peccati,  etiamsi  nonnunquam  in  pec-  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci