|
20:179
179
EPISTOLA
4040
180
voce,
tum
literis.
Proinde
HoTbrachum
hortabatur
ad
subscriptionem,
modo
ipsi
liceret
excipere
:
potius
quam
ut
sineret
ecclesiam,
id
quod
adversarii
moliebantur,
dissipari.
Ego
vero
nulla
alia
ratione
et
nullis
aliis
de
causis,
quam
ut
ne
locum
cederem
talibus
adversariis,
qui
praeter
impiam
de
coena
deque
ubiquitate
doctrinam
Pelagianismum
etiam
in
scholam
introducerent,
subscripsi:
idque
tum
demum,
quum
vidissem,
reliquos
omnes
meos
collegas
subscripsisse
:
et
mihi,
nisi
idem
facerem,
omnino
stationem
esse
deserendam.
Id
quod
eumprimis
cupiebant
adversarii,
et
omnibus
suis
viribus,
hoc
est,
falsis
accusationibus,
calumniis,
clamoribus,
conviciis,
dolis
et
cuniculis,
totum
biennium
conati
fuerunt
ut
consequerentur.
Praemisi
porro
meas
exceptiones,
et
protestatus
sum
palam,
me
nolle
ut
hac
mea
subscriptione
ullum
fiat
praeiudicium
aliis
ecclesiis
et
academiis,
quae
mihi
dederant
testimonia,
neque
ipsi
veritati,
neque
doctrinae,
quam
ego
in
hac
schola
tradidi
per
octennium,
quaeque
continetur
in
meis
praelectionibus,
disputationibus,
confessionibus:
velleque,
ut
mihi
liceat
interpretari
tam
Augustanam
confessionem,
quam
praesentes
articulos
iuxta
regulam
verbi
Dei,
doctrinam
Augustini,
Lutheri
propter
doctrinam
de
praedestinatione,
et
Buceri.
Neque
has
exceptiones
compositores
reiecerunt.
Quomodo
igitur
recessi
a
recepta
doctrina?
Imo
contra
compositores
rotundis
verbis
Sturmio,
mihi
et
aliis
aliquot
collegis
dixerant
antea:
pastores
nobiscum
admittere
doctrinam
Augustini,
Lutheri
et
Buceri
de
praedestinatione:
et
mihi
seorsum,
quum
ostendissem
eandem
plane
conclusionem
de
perseverantia
sanctorum
in
libro
Heshusii
de
libero
arbitrio,
dixerunt,
meos
adversarios
totum
illum
librum
probare.
De
coena
etiam
concesserant
nobis
doctrinam
Buceri
et
aliorum
maiorum
nostrorum,
qui
in
hac
schola
atque
ecclesia
docuerunt
:
adeoque
confessiones
omnes
et
Apologiam
huius
civitatis.
Mihi
vero
speciatim
hanc
meam
de
praesentia
corporis
Christi
in
coena
explicationem
admiserunt:
illud
nullo
modo
praesens
esse
corporibus
nostris,
quod
nullo
corporis
sensu
percipiatur,
praesens
vero
esse
fidelium
mentibus
quod
ab
ipsis
vere
percipiatur:
atque
ita
vere
percipiatur,
ut
ipsius
vis
in
ipsa
quoque
corpora
nostra
redundet,
qua
indies
magis
ac
magis
mortificentur,
regenerentur
et
capiti
Christo
incorporentur,
atque
ad
gloriosam
resurrectionem
disponantur.
Quum
haec
illi
nobis
concesserint:
cur
non
debuissemus
et
nos
articulis
illis,
concordiae
gratia,
subscribere?
Adde
quod,
antequam
fieret
subscriptio,
Sturmius
miserat
ad
compositores
permultas
conclusiones
impias
ex
libro
pastorum
contra
me
scripto
collectas:
compositores
eas,
ut
audio,
praelegerunt
pastoribus
et
interrogarunt,
an
ita
docerent?
responderunt,
se
non
ita
|