|
10.1:179
DE
MUTATA
AUT
MUTANDA
RELIGIONE.
EPISTOLA
CUIUSDAM
NOMINE
SCRIPTA,
QUI
SE
A
PATRE
RELIGIONIS
NOMINE
SUBDUXERAT.
*)
Quod
facti
mei
rationem
scripto
et
absens
potius
quam
praesens
exhibeo,
peto
a
te,
observande
pater,
ut
me
excusatum
habeas.
Duo
in
causa
sunt:
unum,
quod
veritus
sim,
ut
in
re
odiosa
et
in
speciem
aliena,
satis
facilem
ad
me
audiendum
te
haberem:
alterum,
quod
summa
illa
reverentia
qua
te
prosequor,
mihi
apud
te
quidquam
istorum
proferre
hactenus
non
permiserit.
Nunc
vero
ineundam
mihi
hanc
rationem
esse
duxi,
qua
vel
te
placarem,
quatenus
offensionem
de
me
conceptam
retineres,
vel
saltem
quidquid
istud
est
emollirem,
dum
oblata
meliori
occasione
tibi
ad
plenum
satisfacerem.
Dolet
tibi,
quod
in
cultus
Dei
ratione
quem
pro
vera
habes
te
non
sequar.
Hoc
si
contemptu
facerem,
ut
leves
multi
homines,
quibus
susque
deque
est
omnis
religio,
quique
omni
affectu
in
cultus
Dei
observatione
vacui
sunt,
nulla
venia
non
essem
indignissimus.
Sin
vero
Dei
timor,
et
conscientiae
testimonium
eo
me
impulerunt,
sic
mihi
persuadeo,
utroque
illo
nomine
meum
a
te
factum
tolerabilius
iudicatum
iri.
Iam
ne
te
multis
obtundam,
negari
hoc
non
potest,
quin
multi
et
crassi
abusus
et
corruptelae
in
ecclesia
locum
habeant,
qui
Dei
nomine
teguntur:
et
bona
intentio
ista
omnia
eluere
creditur.
Interea
qui
sic
vivunt,
ut
sine
Dei
voluntatis
autoritate
Deo
sese
approbatum
iri
statuant,
illi
(ut
vulgo
dicitur)
rationem
suam
sine
hospite
subducunt.
Siquidem
fixum
esse
illud
debet,
Deum
non
ex
nostro
sed
ex
ipsius
arbitrio
colendum
esse.
Me
vero
ferendum
non
esse
fateor,
si
his
de
rebus
ex
meo
sensu
pronunciare
audeam,
quasi
aliis
iudicio
plus
valeam.
Sed
non
hic
agitur
quis
melius
sapiat
inter
homines:
illa
enim
regula
et
nota
est,
et
1)
Beza
exhibet
inter
epistolas,
e
gallico
versam
dicens
Gen.
p.
143,
Laus.
p.
317,
Han.
p.
354,
Chouet
p.
194,
Amst.
p.
88.
|