[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


10.1:175  CONSILIA.  Quod  Christum  crucifixum  contendit  esse  unigenitum  filium  Dei,  nos  quoque  idem  docemus.  Sed  interea  non  tollitur  distinctio,  quam  Christus  ore  suo  diserte  asseruit,  corpus  suum  appellans  templum  (Ioann.  2,  19).  Quomodo  enim  templum  esset  Deus  ipse,  vel  eius  essentia?  Deitatis  ergo  domicilium  esse  colligimus.  Quo  etiam  spectat  illud  Pauli,  habitare  in  eo  plenitudinem  deitatis  corporaliter  (Col.  2,  9).  Quod  Christum  dividi  calumniatur  in  Deum  et  hominem,  si  Deum  et  hominem  esse  dicimus,  nullo  negotio  discutitur.  Neque  enim  distinctio  laceratio  est.  Eiusdem  etiam  impudentiae  est,  quod  dicit  Christum  hoc  modo  conflari  ex  pura  et  impura  natura,  ex  benedicta  et  maledicta:  quia  Paulus  damnatum  esse  in  carne  peccatum  pronuncians  (Rom.  8,  3),  prudenter  nos  ad  similitudinem  carnis  peccati  revocat.  Pueriliter  ratiocinatur,  si  per  arcanam  spiritus  operationem  genitus  fuit  Christus  ex  matris  semine,  non  fuisse  igitur  impurum  semen  mulieris,  sed  viri  duntaxat.  Neque  enim  ideo  immunem  ab  omni  labe  facimus  Christum,  quia  tantum  ex  matre  sit  genitus,  sed  quia  sanctificatus  est  a  spiritu,  ut  pura  esset  generatio  et  integra,  qualis  futura  erat  ante  lapsum.  Quod  postea  subiicit,  totam  Adae  sobolem  absque  exceptione  sub  peccato  concludi,  ideoque  Christum,  si  ex  hominibus  originem  traxerit,  non  posse  eximi  a  communi  lege,  facile  solvit  antithesis  qua  utitur  Paulus  ad  Romanos  cap.  5,  v.  12  :  Sicuti  per  unum  hominem  peccatum,  et  per  peccatum  mors,  ita  in  gratia  unius  hominis  Christi  abundavit  gratia.  Item  1.  Cor.  15,  47.  Nec  obstitit  accidentalis  corruptio  Adae,  quominus  purus  et  integer  ex  eo  nasceretur  Christus.  Iam  firmum  etiam  illud  est,  nec  Mennonis  cavillo  eluditur,  quoties  de  Christi  puritate  nos  admonet  scriptura,  notari  veram  hominis  naturam:  quia  supervacuum  esset  dicere,  purum  esse  Deum.  Sanctificatio  etiam  de  qua  loquitur  Ioannes  17,  v.  19  in  natura  divina  locum  non  haberet.  Nec  vero  duplex  fingitur  Adae  semen,  quamvis  nulla  ad  Christum  contagio  pervenerit:  quia  hominis  generatio  per  se  immunda  aut  vitiosa  non  est,  sed  accidentalis  propter  lapsum.  Itaque  nihil  mirum,  si  Christus,  per  quem  restituenda  erat  integritas,  a  vulgari  corruptione  exemptus  fuerit.  Frustra  garrit  Menno,  si  ex  Mariae  semine  progenitus  sit  Christus,  illam  fore  patrem  et  matrem:  quasi  ad  vulgarem  regulam  exigi  debeat  generatio,  in  qua  Deus  memorabile  arcanae  et  incomprehensibilis  suae  potentiae  specimen  edidit.  Illud  porro  axioma  quod  tam  audacter  subinde  obtrudit,  aanoQov  fuisse  Mariam,  probatione  indiget,  quia  et  philosophiae  et  experientiae  repugnat.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci