[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:174  est,  quod  ex  nobis  ipsis  nihil  possimus.  Et  donec  hanc  nostrarum  virium  impotentiam  bene  perspectam  habeamus,  certum  est  nos  Dei  gratiae  ianuam  praecludere,  non  agnoscentes  illum  unicum  bonorum  nostrorum  omnium  scaturiginem,  qui  solus  nostrae  indigentiae  potest  subvenire.  Quamobrem  in  primis  ingenue  agnocamus,  nos  natura  omnium  donorum  vacuos  et  egenos  esse:  deinde  suppliciter  nobis  Deum  deprecemur  ut  nostrae  egestati  subveniat.  Praeterea  Deo  nos  ad  istorum  munerum  dignitatem  vocante,  danda  opera  est  ut  cum  summa  humilitate  ambulemus,  et  adversus  ambitionem  luctemur,  Deoque  inservire  in  simplicitate  nitamur,  eique  gratum  sacrificium  et  boni  odoris  offerre:  ut  nobis  ipsis  mortui  carnalibus  omnibus  passionibus  renunciemus.  Quod  si  factum  erit,  speremus  Deum,  quum  necessitas  postularit,  nobis  non  defuturum^  sed  ea  dona  quibus  opus  erit  abunde  suppeditaturum:  quorum  etiam  in  totam  vitam  auctionem  deprecari  nos  oportet,  ut  iis  semel  ornati  nunquam  spoliemur.  Haec  igitur  doctrina  retinenda  ex  verbis  illis,  mansisse  Iehovae  spiritum  super  Davidem  die  illa,  postquam  oleo  illo  externo  Samuelis  ministerio  fuisset  unctus.  An  vero  unctio  illa  spiritum  Dei  dedit?  Minime  quidem  oleum  externum,  sed  Dei  virtus.  Sic  etiam  hodie  tenendum,  aquam  baptismi  non  habere  vim  animas  nostras  penetrandi,  et  a  peccatorum  sordibus  abluendi:  sed  signum  esse  certum,  quo  longius  deducimur,  nempe  ad  sanguinem  Domini  nostri  Iesu  Christi,  qui  est  verum  et  unicum  nostrum  lavacrum  :  quemadmodum  unctionem  istam  Davidis  videmus  vim  suam  accepisse  a  sancto  spiritu:  Deo  per  signum  visibile  declarante  se  Davidem  vocante  ad  tantam  dignitatem,  velle  donis  etiam  ad  illam  exsequendam  necessariis  instruere.  Quum  vero  nominatim  dicitur  spiritus  mansisse  super  Davidem  a  die  illa  et  deinceps,  ex  eo  apparet  Deum  nolle  suum  opus  imperfectum  relinquere,  sed  ad  suum  usque  finem  illud  perducere:  modo  ne  nostra  ingratitudine  remoram  aliquam  ipsi  iniiciamus.  Caeterum  antequam  David  ungeretur  certum  est  illum  non  fuisse  brutum  pecus,  neque  Dei  donis  omnino  vacuum:  sed  spiritum  regium  hic  eum  accepisse  intelligimus,  quem  antea  neque  habebat,  neque  etiam  necesse  erat.  Neque  enim  qui  privatam  et  quietam  vitam  acturus  est,  ea  dona  accipiet  a  Deo  quae  si  ad  summam  aliquam  dignitatem  esset  evehendus,  et  alicui  populo  vel  regno  praeferendus.  Eadem  ergo  Davidis  fuit  ratio.  Atque  eo  Paulus  respicit,  eo  de  quo  iam  superius  egimus  loco,  pro  munerum  varietate  docens  Deum  distribuere  sui  spiritus  dona  secundum  cuiusque  mensuram.  Neque  enim  omnes  sunt  prophetae,  aut  apostoli,  aut  pastores:  non  omnes  dona  sanationum  aut  miraculorum  habent.  Sed  prout  varia  sunt  munera,  Deus  etiam  varie  sui  spiritus  dona  largitur  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci