|
30:173
173
IN
I.
LIB.
SAMUEL.
CAP.
XVI.
174
mus,
et
Dei
gratiae
fieri
participes,
ab
eo
accipiamus
qui
potestatem
habet
ea
conferendi
quae
per
signa
repraesentat:
futuris
alioquin
signis
illis
omnibus
inanibus
et
illusoriis.
Deinde
observandum,
Deum
aliquos
vocantem
ad
aliquod
ministerium,
iisdem
etiam
facultatem
munus
illud
ad
quod
vocantur
implendi
suppeditare.
Nam,
ut
ait
Paulus,
non
sumus
natura
satis
ad
istas
functiones
idonei
:
solus
Deus
suam
ecclesiam
regit,
et
in
mundo
omnia
administrat.
Quare
tantum
abest
ut
sit
aliquis
idoneus
ad
populum
aliquem,
aut
ad
ecclesiam
Dei
regendam,
ut
ne
regendae
quidem
familiae
sufficiat,
nisi
sancto
Dei
spiritu
regatur.
Imo
ne
se
quidem
aliquis,
multo
minus
familiam
rexerit,
sine
sancti
spiritus
dono.
Quamobrem
si
homines
natura
omni
bono
vacui
sunt,
et
ad
omne
bonum
inutiles,
immo
si
ne
movere
quidem
pedem
sine
Dei
gratia
possunt,
quis
per
se
idoneus
erit
ad
munus
quodcunque
tandem
illud
sit
exsequendum,
nisi
a
Deo
sufficientiam
accipiat?
quare
omnes
divina
ope
et
auxilio
indigent.
Qui
ergo
ad
summa
rerum
gubernacula
sedent,
multis
virtutibus,
puta
prudentia,
consilio,
intelligentia,
sapientia,
integritate
et
candore
ad
munus
perficiendum
indigent:
sed
quis
eas,
obsecro,
suppeditabit?
Sane
profani
homines
eo
stultitiae
et
arrogantiae
devenerunt,
ut
illas
fortuito
sibi
contingere
persuadeant,
vel
industria
propria
comparari:
sed
Deo
soli
laudem
istam
deberi
sciendum
est,
qui
prout
ipsi
videtur
ea
mensura
cuique
metitur
et
distribuit
sua
dona
qua
ipsi
placet,
et
hoc
vel
illud
munus
idoneos
facit.
Atque
hoc
ipsum
nos
Paulus
docet
priores
epistolae
ad
Corinthios
capite
12,
ubi
docet
spiritus
manifestationem
in
totius
ecclesiae
esse
commodum:
et
ad
unicum
illum
omnium
bonorum
fontem
nos
revocat,
unicum
inquam
spiritum
qui
omnia
est
in
omnibus,
quaecunque
tandem
sit
donorum
diversitas.
Unde
vero
dona
illa
manarunt?
Paulus
docet
Deum
instituisse
in
ecclesia
sua
alios
apostolos,
alios
prophetas,
alios
doctores,
et
alios:
et
vocatos
etiam
ad
munera
virtutibus
necessariis
instruxisse,
ut
illa
possent
sustinere.
Ergo
Deus
non
temere
homines
vocat,
et
ipsos
sibi
ipsis
permittit,
ut
faciant
quod
voluerint
aut
poterunt,
sed
tenuitatem
illorum
et
impotentiam
compertam
habens,
idoneos
facit
ad
muneris
illius
ad
quod
vocantur
exsequutionem.
In
primis
vero
quibus
praedicandi
verbi
divini
in
ecclesia
cura
commissa
est
hoc
animadvertunto.
Nam
non
immerito
Paulus
istius
muneris
difficultatem
intuens,
exclamat
:
Quis
ad
haec
idoneus?
et
paulo
post,
ait:
Non
quod
nos
sufficientes
simus
ut
cogitemus
aliquid
tanquam
ex
nobis
ipsis,
sed
facultas
nostra
ex
Deo
est.
Neque
vero
in
diem
unum
aut
alterum
gratia
Dei
invocanda,
sed
quamdiu
provinciam
aliquam
sustinemus,
in
Deum
omnis
cura
nostra
et
solicitudo
coniicienda
|