[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:17  17  COMMENTARIUS  IN  GENESIN.  18  nec  fortuito  accidit.  Nihil  nobis  magis  proclive  quam  Dei  potentiam  alligare  organis  quorum  ministerio  utitur.  Lucem  sol  et  luna  nobis  administrant  :  vim  istam  sic  in  illis  includimus  nostra  opinione,  ut,  si  tollantur  e  mundo,  lux  nulla  restare  posse  videatur.  Ergo  Dominus  ipso  creationis  ordine,  lucem  se  in  manu  habere  testatur:  quam  nobis  largiri  possit  absque  sole  et  luna.  Porro  certum  est  ex  contextu,  sic  creatam  fuisse  lucem  ut  tenebris  fuerint  suae  vices.  Sed  quaeri  potest,  fuerintne  per  totum  mundi  circuitum  lux  et  tenebrae  vicissim:  an  vero  dimidium  circulum  tenebrae  occupaverint,  quum  alibi  lux  splenderet.  Quin  alterna  fuerit  successio  non  dubium  est:  sed  an  ubique  simul  fuerit  dies,  et  ubique  nox,  id  malo  in  medio  relinquere:  neque  etiam  scitu  adeo  necessarium  est.  4.  Viditque  Deus  lucem.  Hic  inducitur  Deus  a  Mose  opus  suum  considerans,  ut  %inde  voluptatem  capiat.  Verum  id  fit  nostra  causa:  ut  discamus  nihil  Deum  fecisse  nisi  certa  ratione  et  consilio:  Nec  vero  sic  accipere  convenit  Mosis  verba,  quasi  tunc  opus  suum  agnoscere  bonum  coeperit  ex  quo  factum  erat:  verum  sensus  est,  opus  quale  nunc  adspicitur  a  nobis,  approbatum  esse  a  Deo.  Quare  nihil  nobis  restat  quam  acquiescere  in  hoc  iudicio  Dei.  Atque  haec  valde  utilis  est  admonitio.  Nam  quum  debeat  homo  sensus  omnes  intendere  ad  suspicienda  Dei  opera,  videmus  quantum  in  illis  suggillandis  licentiae  sibi  permittat.  5.  Vocavit  Deus  lucem.  Hoc  est,  voluit  Deus  ut  esset  aliqua  dierum  et  noctium  vicissitudo:  quod  etiam  mox  sequutum  est,  quum  primus  dies  finem  accepit.  Lucis  enim  conspectum  abstulit  Deus,  ut  nox  diem  alterum  inchoaret.  Quod  tamen  dicit  Moses,  bifariam  verti  potest:  vel  quod  fuerit  vesper  et  mane  diei  primi:  vel  quod  ex  vespero  et  mane  completus  fuerit  dies  primus.  Utrumvis  eligas,  nihil  refert  quoad  sensum  :  nam  simpliciter  diem  intelligit  duabus  partibus  completum  fuisse.  Diem  porro  a  vespere  incipit  secundum  usitatum  gentis  suae  morem.  An  autem  hic  optimus  sit  et  legitimus  ordo,  disputare  nihil  attinet.  Scimus  tenebras  fuisse  tempore  superiores  :  quum  lucem  Deus  subduxit,  hoc  erat  diem  claudere.  Non  dubito  quin  rationem  hanc  sequuti  sint  vetustissimi  patres,  quibus  finis  diei  erat  vesper  adveniens,  atque  ita  alterius  diei  initium.  Quanquam  Moses  legem  hic  praefigere  noluit  quam  violare  sit  nefas:  sed  receptae  consuetudini  (ut  iam  dictum  est)  accommodavit  sermonem  suum.  Quare  sicuti  stulte  Iudaei  omnes  aliorum  rationes  damnant,  quasi  hanc  solam  Deus  statuerit:  ita  rursum  futiles  sunt  alii,  dum  hanc  quae  a  Mose  commendatur  praeposteram  esse  contendunt.  Dies  primus.  Hic  manifeste  refellitur  eorum  error  qui  momento  uno  volunt  conditum  esse  mundum.  Est  enim  nimis  violentum  cavillum  quod  Moses  Calvini  opera.  Vol  XXIII.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci