10.2:17  17  1532  18  Invitus  facio,  mi  Nicolae,  ut  hanc  tibi  molestiam  afferam,  quam  vereor  ne  tibi  imponam  alieno  tempore.  Verum  quum  videar  mihi  me  familiariter  in  sinum  tuum  posse  explicare,  me  totum,  pro  ea  quam  de  tua  benevolentia  concepi  opinione,  in  te  reiicio.  Frater  meus,  1)  cui  scio  expeditam  esse-pecuniam  a  meis  debitoribus,  negligentia  qua  solet  exspectationem  meam  elusit.  Nunc  me  urget  necessitas  quae  nec  diem  nec  horam  ferre  potest,  cui  si  intercessoris,  explicueris  me  animi  angustia,  quam  nisi  sentias  credere  non  possis.  Duo  coronati  mihi  opus  sunt,  quos  accepissem  a  Copo,  nisi  totus  esset  exhaustus  coemundis  cubiculi  instrumentis.  Alii  tanto  intervallo  a  nobis  dissiti  sunt,  ut  pro  negotio  quo  premor  nimium  morae  futurum  sit  eundo  ac  redeundo.  Vale.2)  Non  erit  lentum:  nomen  expungetur,  ut  spero,  ad  finem  hebdomadae.  3)  10.  CALVINUS  DANIELI.  Medicum  ei  Aureliam  profecturum  commendat,  quem  nuper  ipse  artis  suae  peritum  expertus  fuerat,  quum  gravi  diarrhoea  laboraret.  De  opere  quod  meditabatur  tunc  temporis  obscurius  loquitur.  (Ex  apographo  Petri  Danielis  Ood.  Bern.  450,  fol.  116  verso.  Exstat  quoque  in  Arch.  Bern.  Epp.  VII.,  p.  198  et  Genevae  Ood.  106,  fol.  2  verso  et  l  l  l  ,  fol.  2  verso.  Ediderunt  Sinner  III.  235.  Herminjard  II.  393.)  Io.  Calvinus  Fr.  Danieli  8.  D.J)  Statueram  hoc  tam  alieno  tempore2)  nihil  ad  te  scribere,  nisi  hoc  mihi  argumentum  nec  opinanti  oblatum  esset.  Nam  dum  discessum  meditor,  correptus  sum  gravi  diarrhoea,  ad  quam  cohibendam  dum  mihi  adest  hic  vir  rei  medicae  citra  fucum  peritus,  narravit  sibi  in  animo  esse  Aureliam  migrare  isthicque  sedem  deligere,  ubi  sperat  arti  suae  fore  locum.  Putavi  officii  mei  esse  mea  commen-  9.  1)  Carolus,  qui  Novioduni  post  patris  mortem  rem  familiarem  curabat.  2)  In  margine  additur  Lutetiae.  Quae  urbs  iam  tum  temporis  satis  magna  erat,  ut  amici  inter  se  literis  missis  conversari  possent,  maxime  si  quid  alter  ab  altero  peteret  quod  coram  nollet,  aut  de  quo  obtinendo  diffideret  3)  Cheminus  Lutetiae  mansit  initio  anni  1532  {stil.  nov.),  urbem  ante  Martium  relicturus.  Quin  enim  Cheminus  ille  Nicolaus  sit  quem  autor  alloquitur,  non  est  quod  dubites.  Cf.  etiam  Ep.  l  l  .  10.  1)  Inscriptio  a  Petro  addita.  .  2)  Cf.  supra  N.  6  not  3.  Calvini  opera.  Vol.  X.  P.  ll.