30:169  169  IN  I.  LIB.  SAMUEL.  CAP.  XVI.  170  superiorem  gradum  dignitatis  evexit.  Ex  quibus  exemplis  Iacobi  et  Iosephi  apparet,  Deum  eligentem  aliquos,  non  pendere  ab  ullis  causis  humanis,  nullamque  neque  personarum,  neque  consiliorum,  neque  ullius  rei  quae  ab  hominibus  proficiscatur  habere  rationem  :  sed  in  se  uno  causam  reperire.  Quod  etsi  nobis  novum  et  insolens  videatur,  sic  tamen  illum  operari  necesse  est,  ut  omnis  gloriandi  occasio  nobis  adimatur.  Quis  enim  primogeniturae  ius  inter  homines  instituit,  quod  ipse  Deus  approbavit,  nisi  Dei  spiritu  afflati  homines,  quibus  primogenitos  ornare  hac  praerogativa  visum  est,  ut  sint  reliquorum  domini  et  caput?  Et  semper  observatum  ius  istud  in  Dei  populo,  divinaque  lege  comprobatum.  Quandoquidem  igitur  Deus  naturae  ordinem  instituit,  quare  eundem  invertit,  annon  eo  delectatur?  Minime  gentium  evertit,  sed  quoniam  fere  turgemus  superbia  et  arrogantia,  et  nobis  videmur  digni  quos  Deus  amore  suo  propter  ingenitas  virtutes  complectatur,  necesse  est  ipsum  extraordinaria  via  progredi,  ut  eo  ardentius  ad  ipsum  invocandum  commoveamur,  et  sciamus  bona  spiritualia  ab  ipsius  mera  gratia  sola  promanare,  ac  proinde  soli  ipsi  gratias  agamus,  siquidem  nihil  a  nobis  ipsis  profectum  est.  Quin  imo  videmus  Iosephum  arbitrantem  incogitanter  Iacobum  filiorum  suorum  alterum  alteri  praeponere,  conari  manum  patris  avertere,  ne  minorem  maiori  praeferat:  caecutiebat  enim  Iacobus  morbo  senectutis,  unde  nasci  errorem  arbitrabatur  Ioseph.  Verum  etsi  Iacobi  oculi  hebetes  essent  senio,  ut  adspectu  non  discerneret  uter  natu  maior  esset,  tamen  consulto  manus  suas  transversas  posuit,  ut  dextram  suam  poneret  super  caput  Ephraim,  qui  minor  natu  erat,  et  Iosephum  qui  transferre  manum  patris  conabatur,  sic  alloquutus  est:  Crescet  quidem  Manasse  primogenitus  in  populum:  verumtamen  frater  eius  minor  natu  crescet  magis  quam  ipse,  et  semen  eius  erit  plenitudo  gentium.  Quis  vero  nisi  Deus  Iacobo  id  revelavit?  Quamobrem  hinc  apparet  eos  qui  ad  summos  gradus  aspirant,  et  viam  ad  eos  facilem  sibi  esse  persuadent,  longe  opinione  falli,  et  in  contrarium  abire.  Quare  nos  cum  summa  humilitate  decet  ipsius  iudicia  venerari  et  adorare,  et  agnoscere  Deum  solum  nos  e  luto  et  veluti  sterquilinio,  ad  summos  honores  evehere:  nostrasque  vires  nullas  esse,  nosque  nihil  posse  nisi  ab  ipso  recipiamus,  ut  quaecunque  dona  habemus  illi  soli  ut  fonti  accepta  feramus.  Atque  hanc  utilitatem  ex  illa  Davidis  contempti  et  abiecti  electione  referamus.  Quod  vero  de  cordis  ipsius  integritate  refertur,  sciamus  tale  fuisse  quale  a  Deo  formatum  est.  Legimus  quidem  loquentem  ita  Deum  in  Psalmis:  Davidem  reperi  secundum  cor  meum.  Sed  quaero,  an  David  sua  virtute  et  liberi  arbitrii  viribus  id  sibi  cor  paravit?