[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:166  mera  vanitas  et  stultitia  rebus  adhaerere  terrenis  et  caducis,  et  ab  illarum  externo  splendore  pendere?  Sed  ad  terrena  illa  etiam  accedit  hypocrisis:  qua  fit  ut  gaudeamus  procul  a  Deo  abesse,  veriti  ne  vitia  nostra  in  ipsius  conspectum  veniant,  quae  libenter  occulta  vellemus.  Et,  quaeso,  quam  multae  cordis  humani  latebrae!  Ex  illa  itaque  hypocrisi  augetur  vitium  illud  naturale,  quo  rebus  caducis  et  externis  nimium  inhaeremus:  et  in  illis  summam  religionis  positam  nobis  persuademus.  Quamobrem,  ut  hoc  fugiamus  vitium,  meditanda  est  diligenter  haec  doctrina,  nempe  non  posse  Deum  placari  rebus  iis  quae  nobis  pulchrae  videntur  externa  specie,  sed  abominationem  esse  coram  ipso  quemcunque  illi  ex  arbitrio  nostro  cultum  exhibuerimus,  quemadmodum  ipsemet  Dominus  noster  Iesus  Christus  nos  docet  Lucae  decimo  sexto  capite.  Quae  quum  ita  se  habeant,  diligenter  notanda  sententia  illa,  Deum  non  esse  ut  homines,  ne  ad  nostrum  modulum  illum  metiamur,  et  nostris  imaginationibus  transfiguremus.  Sed  tam  altas  egit  radices  in  animis  hominum  illa  audacia,  ut  nonnisi  summa  vi  possit  eradicari.  At  si  nos  homines  esse  meminerimus,  sola  illa  vox  docebit,  nos  quando  virtutis,  industriae  et  similium  quae  mens  humana  dictaverit,  specie  externa  delectamur,  longe  opinione  decipi.  Quid  ita  vero?  Nempe  homines  sumus,  ad  quorum  arbitrium  non  est  cogitandum  flecti  unquam  Deum  velle  aut  posse,  aut  illi  unquam  grata  et  accepta  fore  quae  mens  humana  finxerit.  Neque  enim  ipsi  tanquam  caeco  via  monstranda  est:  cuius  luce  potius  nos  illustrari  necesse  est,  ut  ad  ipsum  adducamur,  et  nobis  ipsis  renunciare,  ut  ab  ipso  misericordiam  consequamur,  eumque  quocunque  duxerit  sequi,  nedum  ut  ipsum  nos  sequi  velimus.  Aequum  enim  et  iustum  est  profecto  nos  illi  in  omnibus  obsequi,  quod  unde  illi  satisfaciamus  non  habeamus,  nisi  ab  ipsius  liberalitate  hauserimus.  En  cur  hic  spiritus  sanctus  dicat,  Deum  non  esse  ut  homines.  Poterat  enim  simpliciter  dicere,  Deum  non  intueri  externam  formam:  sed  vitium  hominibus  innatum  notare  voluit,  ut  nos  ipsos  nosse  discamus:  et  agnitum  vitium  fugere,  et  tanquam  ex  luto  emergere,  in  quod  natura  demersi  sumus  :  et  externa  illa  omnia  quae  pulchra  esse  sibi  homines  fingunt  inania  esse  nobis  persuadere,  et  indigna  ex  quibus  dignitatem  aliquam  coram  Domino  consequamur:  ac  proinde  semel  inanes  illas  pompas  abiicere,  quas  ipsemet  abominatur.  Quum  vero  dicitur  Deus  cor  hominis  intueri,  docemur  eo  non  tantum  oportere  nos,  si  Deo  grati  esse  volumus,  hominibus  placere,  et  sola  quadam  virtutis  specie  et  umbra  conspicuos  esse:  quandoquidem  inanes  illae  nugae  sunt:  et  Deus  non  est  infanti  similis,  qui  ludicris  nescio  quibus  placetur:  sed  cor  petit,  quemadmodum  Ieremias  ait:  Domine  oculi  tui  non  ll*  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci