[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:163  163  HOMILIA  LVIII.  164  nostri  Iesu  Christi  adventu  coepit,  sed  iam  ante  etiam  inoleverat.  Sic  videmus  Samaritanos  patrum  exemplis  sese  tueri  quum  in  adulterino  templo  sacra  facerent,  quod  in  invidiam  Iudaeorum  constructum  fuerat,  et  stulta  devotione  loci  sanctitatem  praetexere,  quod  in  illis  patriarchas  Deum  invocasse  gloriarentur,  ad  quorum  exemplum  sese  componerent.  Sed  lex  Dei  est  certissima  et  tutissima  regula  ad  quam  cultum  omnem  referri  oportet.  Idcirco  diserte  vetat  Dominus  quidquam  in  suo  cultu  ex  hominum  arbitrio  innovari,  sed  contra  quod  iubet  exacte  observari,  ut  nihil  in  eo  immutetur,  nihil  addatur  detrahaturve,  neque  ad  laevam  aut  dextram  declinetur.  Dei  vox  et  praeceptum  istud  est  immutabile  et  irrevocabile:  quamobrem  etiam  ad  amussim  observandum.  Verum  enim  vero  sanctos  illos  viros  olim  aliter  usos  videmus,  quare  ergo  illos  non  imitaremur  ?  Nempe,  quod  si  privilegio  quodam  factum  est,  non  liceat  hoc  tempore  illud  usurpare:  sed  standum  sit  regula  quam  ipse  Deus  praescripsit.  Caeterum  non  sumus  satis  idonei  iudices  de  facto  Samuelis,  rectene  an  secus  fecerit  Bethlehemae  sacrificans:  quum  praesertim  Deo  gratum  et  acceptum  sit  sacrificium,  non  inquirente  in  vitium  neque  severiter  ad  suae  iustitiae  regulam  expendente.  Nos  itaque  Deo  sine  contentione  parere  discamus,  et  ne  quid  ab  uno  vel  altero  factum  sit  intueamur,  illud  in  exemplum  tracturi,  quandoquidem  Dei  mandatis  sine  exceptione  est  obtemperandum.  Sequitur:  Sanctificamini,  et  venite  mecum  ut  immdlem.  Sanctificavit  ergo  Isai  et  filios  eius,  et  vocavit  eos  ad  sacrificium.  Mos  ille  fuit  sub  legalibus  umbris  usitatus  ut  sacris  participaturi  sese  purificarent.  Ubi  observandum,  eos  qui  sacrificium  offerebant,  convocare  solitos  amicos,  et  rebus  sacris  vesci,  postquam  sacerdos  portionem  sustulerat,  et  rite  Deo  ex  ipsius  praescripto  sacra  fecerat,  et  in  Dei  conspectu  exhilarari  :  cuius  rei  exempla  passim  in  sacris  exstant.  Porro  sacrificium  oportebat  a  purificatis  et  nulla  sorde  coinquinatis  comedi.  Quamobrem  ad  sacrificium  advocati  tanquam  ad  sacram  mensam  conveniebant,  et  eam  ob  rem  Dominus  purificari  iubebat,  ne  ullas  sordes  et  maculas  inferrent.  Equidem  fateor,  quum  Deus  cibos  omnes  sanctificet,  illis  etiam  bona  conscientia  utendum,  quod  alioquin,  ut  monet  Paulus  apostolus,  polluta  omnia  futura  sint,  et  quoscunque  cibos  sumimus  in  maledictionem  iniquitas  et  pollutio  convertat.  Verum  tamen  singularis  quaedam  fuit  sacrificiorum  ratio:  nam  in  iis  sacrificantes  sese  veluti  Deo  sistebant.  Quamobrem  sacra  illa  convivia  differunt  a  privatis,  quod  illa  in  loco  sacro  coram  Domino,  haec  in  privatis  aedibus  celebrentur:  et  idcirco  ad  sacra  illa  convivia  accedentes  oportebat  purificari.  Sic  nos  ad  sacram  synaxin  venturos,  et  coenae  Domini  participaturos  oportet  praeparari  (licet  non  diem   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci