[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:161  161  IN  L  LIB.  SAMUEL.  CAP.  XVI.  162  tiores,  persuasum  habeamus  nos  Deo  duce  quasvis  difficultates  facillime  superaturos:  et  Samuelis  exemplum  alacres  imitemur,  quem,  licet  non  abiecerit  omnes  humanas  passiones  et  initio  mortis  metu  et  formidine  sit  affectus,  tamen  videmus  Deo  sese  totum  permisisse,  et  eius  mandatum  fideliter  exsequutum  esse.  Sed  hic  iterum  quaedam  quaestio  moveri  potest,  quomodo  Deus  prophetam  vel  iusserit  vel  permiserit  uti  simulatione:  nam  mendacii  speciem  esse  certum  est  quum  aliud  fit  aliud  simulate.  Deus  autem  maxime  veritate  delectatur.  Quare  simulatio  ista  levis  esse  videtur,  quam  tamen  Deus  permisit.  Respondendum  itaque  Samueli  nequaquam  fuisse  mentiri  permissum,  dissimulasse  quidem  quod  facere  voluit,  verum  tamen  etiam  dixisse.  Porro  simulare  et  dissimulare  inter  se  differunt.  Nam  qui  dissimulat,  suum  consilium  tegit  ne  in  vulgus  veniat:  qui  autem  simulat  fallacia  et  fraude  utitur  ad  aliquem  decipiendum:  quod  nemini  licet:  dissimulare  autem,  id  est  non  aperire  totum  suum  consilium,  non  potest  damnari  neque  vitio  verti:  etsi  tamen  si  finis  istius  dissimulationis  ad  fraudem  spectaret,  semper  vituperari  debeat.  Neque  enim  Deus  illis  argutiis  capitur  quibus  facile  hominibus  imponitur.  Quare  licet  coram  hominibus  dissimulator  non  possit  reprehendi,  coram  Deo  tamen  reus  est  mendacii,  qui  fallendi  animum  habet.  Exempli  gratia,  si  quis  vitium  dissimulet  suarum  mercium,  quae  fallaces  et  fucosae  sunt,  etsi  mendacii  non  possit  convinci,  neque  accusari  quod  persuaserit  quod  aliter  erat,  tamen  qui  cum  simplici  persona  rem  habuit,  quae  detegere  vitium  non  potuit,  fraus  illa  est,  et  coram  Deo  furti  loco  habetur.  Quare  finem  consiliorum  semper  spectandum  esse  sciamus,  non  in  externa  forma  tantum  haerendum,  neque  argutiis  et  subtilitatibus  utendum,  quarum  homines  sua  malitia  sunt  periti  artifices,  quod  aequi  et  boni  notitiam  non  habeant,  et  Deus  ex  aequo  et  bono  non  ex  callido  versutoque  iure  rem  iudicari  velit.  Iam  itaque  ut  Samuelis  factum  expendamus,  observandum  nihil  ipsum  simulasse,  sed  dixisse  quod  erat,  nempe  se  ad  sacrificandum  venisse.  Caeterum  nemini  fraudem  fecit,  neminem  decepit,  nullis  usus  malis  artibus,  sed  Deo  iubenti  obtemperavit:  quod  Dei  consilium  quum  adhuc  esse  occultum  Deus  vellet,  non  oportuit  palam  praedicari.  Davidis  autem  unctionem  occultam  esse  volebat,  donec  suo  tempore  manifestaretur.  Quare  nihil  reprehensione  dignum  in  eo  consilio  quod  sequutus  est  de  tegenda  unctione  specie  sacrificii,  quoniam  nullum  suberat  mendacium,  et  finis  bonus  erat,  neque  ad  fraudem  ullam  aut  dolum  pertinebat  :  sed  Davidis  unctionem  Deus  velut  quiddam  clam  depositum,  et  tanquam  pignus  diligenter  asservatum  esse  voluit.  Istud  ergo  fuit  Domini  in  unctione  Davidis  consilium,  quod  Calvini  opera.  Vol.  XXX.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci