[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:16  tione  abyssum  et  aquas  vocat,  quoniam  in  mole  illa  nihil  solidum  aut  stabile,  nihil  distinctum  erat.  Et  spiritus  Dei.  Locum  hunc  varie  torserunt  interpretes.  Quod  nonnulli  ventum  intelligunt,  adeo  frigidum  est  ut  refutatione  nulla  indigeat.  Qui  aeternum  Dei  spiritum,  recte  id  quidem:  sed  in  complexu  orationis  Mosis,  sensum  non  omnes  assequuntur  :  inde  varietas  in  participio  nsmo.  Dicam  priore  loco  quidnam,  meo  iudicio,  voluerit  Moses.  Audivimus,  antequam  Deus  mundum  expoliret,  fuisse  indigestam  congeriem:  nunc  docet  spiritus  virtutem  in  ea  sustinenda  fuisse  necessariam.  Poterat  enim  haec  dubitatio  venire  in  mentem,  quomodo  inordinata  moles  staret,  quum  nunc  videamus  mundum  temperamento  servari.  Ideo  dicit,  massam  illam  quamvis  indisposita  foret,  arcana  spiritus  efficacia  stabilem  ad  tempus  fuisse.  Iam  duae  sunt  verbi  hebraici  significationes  quae  conveniunt  praesenti  loco  :  vel  quod  moveret  se  atque  agitaret  spiritus  Dei  super  aquas,  vigoris  scilicet  exserendi  causa,  vel  quod  incubaret  ad  fovendum.  Quia  utrumvis  eligas  ad  rei  summam  parum  refert,  liberum  sit  iudicium  lectori.  Caeterum  si  illa  rerum  confusio  arcana  Dei  inspiratione  opus  habuit,  ne  mox  concideret;  quomodo  hic  tam  pulcher  ac  distinctus  ordo  per  se  consisteret,  nisi  aliunde  vigorem  mutuaretur?  Ergo  illud  impleri  oportet:  Emitte  spiritum  tuum,  et  creabuntur,  et  renovabis  faciem  terrae:  sicut  ex  adverso,  simul  ac  spiritum  suum  aufert  Dominus,  omnia  in  pulverem  suum  abeunt,  et  evanescunt  (Psal.  104,  29).  3.  Et  dixit  Deus.  Nunc  primum  inducit  Moses  Deum  loquentem,  acsi  massam  coeli  et  terrae  creasset  absque  verbo.  Atqui  Iohannes  (Ioan.  1,  3)  testatur  nihil  absque  ipso  factum  esse  eorum  quae  facta  sunt.  Et  certum  est  eadem  verbi  efficacia  inchoatum  fuisse  mundum  qua  perfectus  est  :  sed  Deus  verbum  suum  nonnisi  in  lucis  origine  protulit:  quia  in  distinctione  conspicua  esse  incipit  eius  sapientia.  Quod  unum  ad  refutandam  Serveti  blasphemiam  sufficit.  Latrat  hic  obscoenus  canis,  hoc  primum  fuisse  verbi  initium  quum  Deus  mandavit  ut  lux  esset:  quasi  vero  causa  effectu  suo  prior  non  sit.  Imo  quum  Dei  verbo  repente  exstiterint  quae  non  erant,  potius  colligenda  est  aeterna  eius  essentia.  Quare  merito  apostoli  Christi  divinitatem  inde  probant,  quod  quum  sit  Dei  sermo,  per  eum  creata  sunt  omnia.  Servetus  imaginatur  novam  in  Deo  qualitatem,  quum  loqui  coepit.  At  longe  aliter  de  sermone  Dei  sentiendum  est,  nempe  sapientiam  esse  in  Deo  residentem,  et  sine  qua  Deus  nunquam  esse  potuit:  cuius  tamen  effectus  apparuit  quum  lux  creata  est.  Sit  lux.  Lucem  tanta  decoris  praestantia,  qua  ornandus  erat  mundus,  priorem  esse  oportuit:  et  hoc  quoque  erat  distinctionis  exordium.  Quod  autem  lux  solem  et  lunam  praecessit,  non  temere  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci