[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:155  155  HOMILIA  LVIL  156  plantavit  eradicabitur.  Quae  quidem  fateor  verba  proprie  de  vita  aeterna  sunt  intelligenda,  nempe  ab  ecclesia  reiiciendos  quicunque  non  fuerint  in  ipso  Domino  radicati:  sed  quae  tamen  etiam  licet  de  quibusvis  temporariis  beneficiis  exponere:  et  specialiter  ad  Saulis  regnum  accommodare.  Regnum  enim  Saulis  quod  ad  tempus  Deus  ratum  fecit  importunis  populi  flagitationibus  sollicitata,  et  quodammodo  victus,  non  fuit  tamen  diuturnum,  quod  non  esset  legitimum,  neque  divinae  voluntati  consentaneum.  Sed  longe  aliud  futurum  est  istud  Davidis  regnum,  quod  non  importunis  populi  vocibus,  sua  conditione  non  contenti,  ut  Saulis  illud  extortum,  ac  proinde  non  diuturnum:  sed  firmum  et  stabile  ab  ipso  Domino  constitutum,  de  quo  deinceps  hoc  toto  libro  et  sequentibus  longior  erit  narratio.  Quare  hoc  loco  est  observanda  differentia  inter  regnum  Davidis  et  Saulis:  quod  istud  Davidis  solo  Dei  decreto  et  voluntate  sit  erectum  ?  nullis  autem  populi  vocibus  importunis:  sed  Deo  sponte  et  ultro  Davidem  vocante,  et  regem  designante.  Nam  oportebat  figurae  convenire  cum  veritate  et  divina  voluntate:  et  tanquam  in  speculo  conspici  conformitatem  illam  eorum  quae  de  Davide  dicta  sunt  cum  iis  quae  in  Domino  nostro  Iesu  Christo,  et  in  regno  ipsius  ad  nostram  salutem  erecto,  sunt  impleta.  Nam  si  homines  Dei  consilium  praevertissent,  et  agnoscentes  quantum  Dei  auxilio  indigerent,  eum  precati  essent,  ut  hac  ratione  ipsis  succurreret,  dicerentur  fuisse  nostrae  salutis  auctores,  ac  proinde  non  a  mera  et  gratuita  Dei  bonitate  tantum  bonum  promanare.  Verum  oportuit  decretum  Dei  tandem  suo  tempore  impleri  :  quemadmodum  et  Isaias  de  veritate  figurae  istius  loquens  ait:  Deum  undiquaque  circumspexisse,  et  vidisse  nullum  esse  virum,  et  obstupuisse  nullum  esse  interventorem  :  itaque  salutem  attulisse  ei  brachium  ipsius  :  et  iustitiam  ipsius,  hanc  fulcivisse  ipsum.  Quibus  verbis  demonstrat,  ecclesiae  salutem  non  esse  quaesitam  humana  prudentia  vel  industria:  neque  posse  homines  Dei  consilium  praevenire,  aut  ipsis  bene  faciendi  vel  salutem  conferendi  occasionem  dare:  sed  Deum  se  brachio  suo  armasse,  et  iustitia  fulcivisse:  id  est,  non  extra  se  rationem  salutis  nostrae  quaesivisse,  neque  opus  habuisse  aliunde  auxilium  mutuari.  Haec  itaque  sunt  nobis  observanda  in  ista  Samuelis  profectione  ad  Davidem  ungendum,  sine  ulla  tamen  hominum  intercessione.  Ac  sane  certum  est,  centies  millies  periturum  fuisse  mundum,  potius  quam  malum  quod  irrepserat  corrigeretur.  Neque  enim  tum  ullus  apparebat  gloriae  et  honoris  Dei  tam  studiosus,  et  salutis  ecclesiae  quam  Samuel.  Sed  an  Samuel  quaerebat  aliquam  rationem,  qua  Deus  sublato  pravo  regno  magis  honoraretur?  Quin  contra  potius  Dei  consilio  resistere  videtur.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci