[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


44:152  Deinde  scimus  et  praedicationem  verbi  et  sacramenta  adminicula  esse  quibus  nos  ad  se  deducit.  Si  ergo  non  negligimus  haec  adiumenta  quae  nobis  Deus  porrigit  ad  manum,  et  si  praesertim  ab  ipso  petimus  ut  nos  spiritu  suo  dirigat,  certe  nihil  erit  tam  obscurum  vel  implicitum  in  omnibus  prophetiis,  quod  nobis  non  manifestet,  nempe  quoad  expediet,  neque  enim  aequabili  mensura  spiritum  omnibus  largitur:  sed  ita  statuendum  est,  quamvis  obscurae  sint  prophetiae,  tamen  si  quisque  nostrum  se  docilem  et  morigerum  offerat  Deo,  fructum  fore  nobis  certum,  quemadmodum  videmus  non  fuisse  fraudatum  Zachariam  voto  suo.  Angelus  enim  mox  respondet.  Notandum  est  etiam  quod  uno  in  loco  nominat  Iehovam,  et  in  alio  angelum,  et  quidem  promiscue  de  uno  et  eodem  loquens,  unde  sequitur,  inter  angelos  Deum  quoque  apparuisse.  Sed  tenendum  memoria  est  quod  prius  dixi,  hunc  primarium  angelum  fuisse  mediatorem  et  caput  ecclesiae.  Est  autem  idem  Iehova:  quia  scimus  Christum  esse  Deum  manifestatum  in  carne.  Non  mirum  igitur  est,  si  promiscue  propheta  angelum  nuno  vocet,  et  nunc  Deum  aeternum,  qui  et  mediator  est  ecclesiae,  et  idem  Deus:  Deus,  quia  unius  cum  patre  essentiae:  mediator  autem,  quia  etsi  nondum  carnem  nostram  induerat  ut  nobis  propinquus  esset  ac  frater,  iam  tamen  hoc  munus  coepit  tunc  obire:  quia  non  potuit  stare  ecclesia  sine  aliquo  capite,  neque  aliter  potuit  Deo  suo  coniungi.  Yidemus  nunc  ut  Christus  respectu  aeternae  suae  essentiae  sit  et  vocetur  Deus:  respectu  autem  officii  vocetur  angelus,  quatenus  scilicet  est  mediator,  sed  diverso  respectu.  Conclusio  nunc  clara  est,  quum  respondet  Deus  haec  quidem  esse  cornua  quae  ventilant  vel  dispergunt  tam  Iehudah  quam  Ierusalem,  et  regnum  Israel:  sed  sibi  totidem  esse  fabros,  quorum  manu  et  malleis  conteret  omnia  cornua:  etiamsi  ad  tempus  multum  molestiae  exhibeant  ecclesiae.  Notandum  vero  est,  cornu  varie  accipi  mutato  numero.  Nam  in  plurali  gentes  vocantur  cornua,  ob  duritiem  vel  robur:  postea  in  singulari  dicuntur  sustulisse  cornu,  nempe  quia  ferociter  vires  suas  proiecerant  ad  prosternendum  vel  dissipandum  populum  Dei.  Sequitur:  CAPUT  IL  1.  Et  sustuli  oculos  meos,  et  vidi:  et  ecce  vir  in  cuius  manu  funiculus  mensurae.  2.  Et  dixi,  Quo  tu  vadis?  et  dixit  mihi.  Ad  metiendum  Ierusalem,  ut  videam  quanta  latitudo  eius,  et  quanta  longitudo  eius.  3.  Et  ecce  angelus  qui  loquebatur  mecum  egressus  est,  et  alter  angelus  egressus  est  in  occursum  eius.  4.  Et  dixit  ad  eum,  Curre,  dic  puero  huic,  dicendo,  In  villis  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci