|
44:149
149
CAPUT
I.
150
constantem
in
suo
proposito.
Nunc
ergo
tenemus
quid
velit
propheta.
Ego
pluribus
in
hae
re
non
insisto.
Quia
satis
est
tenere
principium
illud,
pendere
ex
aeterna
electione
Dei
quidquid
beneficiorum
consert
in
SUOS:
hunc
fontem
perpetuum
esse:
interea
electionem
transferri
xaiaxpyjcmxwc
ad
signa
vel
effectus,
quemadmodum
etiam
et
reiectio
eodem
sensu
accipitur
pro
externis
poenis,
quae
videntur
primo
intuitu
esse
reiectionis
signa,
utcunque
tamen
non
sint.
Nunc
pergamus:
18.
Et
sustuli
oculos
meos,
et
vidi:
et
ecce
quatuor
cornua.
19.
Et
dixi
ad
angelum
qui
loquebatur
mecum.
Qui
isti?
(hoc
est,
qui
sunt
isti?)
et
dixit
ad
me,
Haec
sunt
cornua
quae
ventilarunt
Iehudah,
Israel,
et
Ierusalem.
(Ego
coniungam
etiam
proximos
versus.)
20.
Et
ostendit
mihi
Iehova
quatuor
fabros.
21.
Et
dixi,
Our
isti?
quid
isti
veniunt
ad
faciendum
?
(ad
verbum
hoc
est,
quorsum
isti
veniunt,
ut
faciant?)
et
dixit
dicendo,
Haec
sunt
cornua
quae
ventilarunt
Iehudah,
ita
ut
nemo
tolleret
caput
suum:
et
veniunt
isti
(fabri
scilicet)
ad
terrendum
(addo,
cornua,
quoniam
relativum
DniX
obscurum
per
se
esset),
ut
proiiciant
cornua
gentium,
quae
sustulerunt
cornu
contra
terram
Iehudah,
ut
ventitarent
eam.
Iam
sequitur
alia
visio,
qua
rursus
confirmat
Deus
quod
ante
testatus
fuerat
prophetae
suo.
Dicit
igitur,
quamvis
undique
consurgant
hostes
contra
ecclesiam,
ut
multas
molestias
exhibeant,
tamen
in
manu
Dei
esse
remedium,
quia
conteret
omnia
cornua
suis
malleis.
Comparat
gentes,
quae
infestae
fuerant
Iudaeis,
cornibus:
postea
comparat
fabris
alios
hostes,
quorum
manu
et
opera
utetur
Deus
ad
frangendos
conatus
eorum
omnium,
qui
molesti
erunt
ecclesiae.
Haec
igitur
summa
est,
quamvis
ecclesia
non
sit
immunis
vel
libera
a
multis
molestiis,
tamen
Deum
etiam
in
manu
habere
remedia,
quibus
coerceat
omnes
insultus
improborum,
quamvis
impetuose
et
violenter
ferantur
contra
miseram
ecclesiam.
Sed
primo
loco
videndum
est
cur
nominet
propheta
cornua
quatuor.
Iudaei
referant
hoc
ad
Assyrios
et
Babylonios,
et
deinde
ad
Persas,
tertio
ad
Graecos:
tandem
ad
Romanos:
quia
aliis
locis
videbimus,
et
Daniel
etiam
satis
luculente
docet
fuisse
quatuor
illas
praecipuas
monarchias,
in
quibus
protulit
Deus
sua
iudicia
claris
et
memoratu
dignis
exemplis.
Sed
non
dubito
quin
propheta
hic
tam
de
Moabitis
et
Syriis,
et
aliis
gentibus
loquatur,
quam
de
Assyriis
vel
Chaldaeis.
Falluntur
ergo
mea
opinione
qui
putant
hic
notari
quatuor
illas
monarchias:
sed
potius
quatuor
cornua
fuisse
dicit
Zacharias,
quae
ex
singulis
mundi
plagis
exorta
sunt.
Scimus
autem
non
ab
una
tantum
parte
fuisse
Iudaeos
vexatos,
sed
ab
oriente
et
occasu,
a
septentrione
et
meridie.
Quum
igitur
undique
|