|
44:148
adhuc
urbes
conterentur,
inquit,
prae
abundantia
bonorum.
Sic
enim
dixi
me
accipere
verbum
njSHDfV
Nam
pD
significat
dispergere,
significat
etiam
conterere
et
frangere.
Quidam
coactum
sensum
eliciunt,
quod
sese
diffundent
urbes:
alii
quod
segregabuntur,
id
est,
tanta
erit
securitas,
ut
etiamsi
procul
inter
se
distent
urbes,
nihil
tamen
erit
periculi,
vel
metus.
Sed
sensus
prophetae
clarus
est,
nisi
data
opera
velimus
nos
torquere
in
re
manifesta
et
facili:
adhuc,
inquit,
urbes
conterentur
prae
abundantia
bonorum,
hoc
est:
elles
seront
entassees,
ut
dicimus.
Nam
ubi
magna
est
congeries,
illic
est
oppressio.
Dicit
igitur
tantam
ac
tam
uberem
fore
copiam
bonorum
omnium,
ut
se
frumentum
collidat:
ita
etiam
ut
dolia
vix
possint
capere
suas
vindemias.
Nunc
tenemus
quid
velit
propheta,
nempe
Ierosolymam
fore
adhuc
integram:
imo
alias
etiam
urbes
fore
refertas
bonis
omnibus,
quia
Dei
gratia
sese
extendet
ad
totum
populum.
Iam
adiungit,
Consolabitur
adhuc
Sion
Iehova,
et
eliget
adhuc
Ierusalem.
Repetitur
saepius
particula
T)];,
adhuc:
quia
interruptio
de
qua
ante
diximus,
poterat
quodammodo
retinere
animos
fidelium,
ne
possent
conscendere
usque
ad
istam
promissionem.
Quoniam
ergo
ad
tempus
abscondita
fuerat
gratia
Dei,
angelus
pronuntiat
talem
fore
mutationem,
ut
rursus
de
integro
sicuti
olim,
refulgeat
Dei
bonitas,
et
amor
erga
electum
populum.
Quantum
attinet
ad
verbum
eligendi,
notandum
est,
hic
improprie
transferri
ad
effectum
aut
testimonium
electionis.
Deus
enim
semel
elegit
ante
creatum
mundum
quos
voluit
esse
suos:
sed
dicitur
eligere
quos
recipit
in
gratiam,
quoniam
in
oculis
hominum
obliteratur
adoptio
semel
facta,
ubi
nullum
paterni
favoris
signum
apparet.
Exempli
gratia:
toties
legimus
Deum
repudiasse
populum
suum:
certe
vocatio
Dei
sine
poenitentia
est,
inquit
Paulus
(Rom.
l
l
,
29).
Nec
tantum
hoc
pronuntiat
de
arcana
cuiusque
electione,
sed
de
adoptione
illa
generali,
qua
Deus
segregavit
genus
Abrahae
a
reliquis
gentibus.
Quanquam
inter
filios
Abrahae
multi
erant
reprobi
:
sicuti
producit
exempla
Esau
et
aliorum:
tamen
electio
Dei
in
se
firma
erat.
Et
hinc
factum
est
etiam,
ut
adhuc
maneat
spes
aliqua
in
populo
illo.
Quia
tandem
colliget
Deus
sibi
ecclesiam
tam
ex
Iudaeis,
quam
ex
gentibus,
ut
rursus
coalescant
qui
nunc
ita
distracti
sunt.
Quum
ergo
vocatio
Dei
sit
a{A6Ta[ieA7}Toc,
unde
fit
ut
dicatur
Dominus
saepius
eligere?
dicatur
etiam
reiicere
electos
suos?
nempe
hoc
refertur
ad
externam
speciem.
Deus
ergo
tuetur
suam
electionem
ad
finem
usque.
Sed
quia
non
possumus
aliter
statuere,
quam
nos
reiici
a
Deo
ubi
avertit
a
nobis
faciem
suam,
haec
ratio
est
cur
dicatur
rursus
eligere
quos
repudiavit:
quia
scilicet
re
ipsa,
et
claro
experimento
declarat
se
non
oblitum
fuisse
primae
adoptionis,
sed
manere
|