|
30:148
ac
misereatur,
neque
unquam
spe
sua
frustrentur
qui
in
ipso
fiduciam
collocarint,
quod
Deus
non
sit
instar
hominum
vanus
et
mendax:
sed
ipsius
veritas
in
aeternum
maneat,
et
licet
coelum
terrae
misceatur,
et
sus
deque
omnia
ferantur,
semper
incolumis
appareat.
Notandum
igitur
nobis,
in
hac
Davidis
unctione
Deum
patefecisse,
Saule
licet
exauctorato
et
regno
pulso,
promissam
tamen
suam
gratiam
et
tamdiu
exspectatam,
minime
abolitam:
nimirum,
fore
ut
caput
populo
praeficeretur,
quod
divinam
maiestatem
repraesentaret,
et
in
omnium
salutem
cederet,
usque
ad
Domini
nostri
Iesu
Christi
adventum.
Sed
quandoquidem
singula
non
possunt
hoc
momento
sigillatim
explicari,
agite
quem
textus
ostendit
ordinem
sequamur.
In
primis
obiurgatum
a
Deo
Samuelem
videmus
quod
Saulem
indesinenter
lugeret.
Hic
vero
luctus,
ut
heri
docuimus,
a
singulari
virtute
manabat.
Nam
Samuel,
ut
homo
erat,
etfut
sunt
hominum
mores,
potuisset
Sauli
regiam
dignitatem
invidere:
sed,
ut
apparet,
se
non
respexit,
neque
sui
curam
ullam
habuit,
quin
potius
totius
populis
commodis
et
utilitati
studuit.
Quare
metuens
ne
qua
sublato
Saule
confusio
in
regnum
incideret,
flebat
et
lamentabatur
:
qui
sane
bonus
sanctusque
zelus
fuit,
et
Deo
procul
dubio
probatus:
sed
excessus
in
eo
vituperabilis,
quod
flendi
modum
non
fecerit.
Peccasse
tamen
Samuelem
etiam
merito
quis
dixerit,
licet
non
immodico
luctu
Saulis
repulsam
lugentem
:
quod
divino
decreto
de
Saulis
reiectione
sine
contradictione
et
simpliciter
acquiescere
ipsum
oporteret,
et
non
tantum
acquiescere
Dei
voluntati,
sed
eadem
etiam
laetari:
quomodo
nos
etiam
Domini
nomen
in
omnibus
ipsius
operibus
decet
benedicere.
Flens
itaque
lugensque
Samuel
videtur
aliquo
modo
Deo
reluctari
et
contradicere
velle:
neque
eo
usque
posse
deiici
et
humiliari,
ut
quod
Deus
fecit
approbet,
eique
consentiat.
Quod
primum
fidei
christianae
repugnat
ex
diametro:
deinde
miserrimam
eius
hominis
conditionem
esse
necesse
est,
quod
mortalis
autoritati
Dei
subiici
non
possit,
neque
probare
quod
ipsi
visum
est,
nec
eius
decretum
ut
bonum
et
iustum
agnoscere
et
admittere.
En
ut
prima
fronte
videri
possit
Samuel
lugens
Deum
offendisse.
Sed
hic
observandum,
posse
quidem
nonnunquam
homines
passionibus
abripi,
non
quidem
Dei
voluntati
contrariis
et
repugnantibus,
sed
non
tamen
omnino
consentientibus.
Exempla
satis
frequentia
vitae
nostrae
curriculum
nobis
suppeditat.
Veluti,
si
quis
uxorem,
vel
liberos,
vel
parentes
habeat,
quibus
longiorem
vitam
optet,
naturali
Giocyrj
ad
hunc
affectum
impellitur,
et
officio
suo
fungitur,
ac
proinde
recta
et
naturalis
illa
affectio
laudabilis
est.
Verum
tamen
Deo
aliter
videbitur,
et
vel
parente,
vel
uxore,
vel
liberis
orbare
illum
volet;
quorum
|