[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


44:144  angelum  sic  loquutum  esse:  quibus  verbis  significat  consolationem  non  fuisse  privatim  datam  angelo  vel  seorsum,  ut  eam  teneret  occultam  in  sinu  :  sed  in  usum  totius  populi.  Non  fuit  igitur  haec  arcana  consolatio.  Sed  quam  Dominus  voluit  promulgari  per  suos  prophetas,  quemadmodum  nuper  ostendimus  ex  loco  illo  Iesaiae,  Consolamini,  consolamini  populum  meum,  dicet  Deus  vester.  Quod  autem  Deus  hic  dicit  se  selo  magno  affectum  esse  erga  Ierusalem  et  Sion,  ex  recepto  scripturae  usu  positum  est.  Deus  enim  quia  non  potest  satis  exprimere  inaestimabilem  gratiam  qua  electos  suos  dignatur,  libenter  usurpat  hanc  similitudinem,  quod  suscipiat  salutem  suorum  tuendam,  quemadmodum  maritus  pugnat  summo  ardore  pro  uxore  sua.  Haec  igitur  est  ratio  cur  dicat  se  zelare  pro  Ierusalem,  et  haec  loquendi  ratio  diligenter  notanda  est,  ne  putemus  Deum  frigere,  dum  cunctatur  et  differt  suum  auxilium:  quia  ut  sumus  praecipites  in  votis  nostris,  ita  vellemus  Deum  ruere  simili  impetu:  et  imputamus  hoc  frigori,  nisi  festinet  pro  votis  nostris.  Has  dubitationes  Deus  compescit  quum  testatur  se  zelo  affici.  Significat  enim  tarditatem  suam  non  procedere  ex  segnitie,  vel  quia  nos  contemnat,  aut  pro  nihilo  ducat:  sed  aliam  esse  rationem  cur  nos  teneat  suspensos.  Certo  igitur  persuasi  simus,  etiam  ubi  Deus  auxilium  suum  subducit,  non  aliter  affectum  esse  erga  nos,  quam  optimus  quisque  pater  erga  filios  suos  esse  solet.  Caeterum  non  conspici  huius  amoris  signa,  quia  non  semper  etiam  nobis  expedit  tam  cito  nos  liberari  a  molestiis.  Sit  igitur  hic  clypeus  noster  contra  omnes  impetuosos  affectus  ne  scilicet  indulgeamus  nimio  nostro  fervori,  aut  putemus  negligi  salutem  nostram  a  Deo,  si  quando  ad  tempus  dissimulat,  neque  statim  profert  manum  suam  ad  nos  iuvandos.  Sequitur:  15.  Et  ira  magna  ego  irascor  contra  gentes  has  quietas,  quia  ego  iratus  fui  parum,  et  adiuverunt  in  malum.  Hic  Deus  occurrit  dubitationi  quae  facile  obrepere  poterat  omnium  piorum  animis:  Cur  ergo  permitteret  libidini  gentium  ita  miseros  Iudaeos:  interim  vero  sineret  profanas  gentes  quiescere,  et  frui  suis  delitiis?  Hoc  enim  primo  intuitu  valde  absurdum  erat:  si  talis  erat  zelus  Dei  erga  Ierusalem,  cur  saltem  non  dabat  signum  aliquod  sui  favoris?  Respondet  igitur,  etiamsi  conditio  gentium  nunc  melior  sit,  tamen  non  esse  cur  Iudaei  sibi  displiceant  in  molestiis  suis:  quia  exspectandus  sit  finis  qui  impendet.  Interea  rursus  notandum  est,  Deum  hic  tantum  loqui,  et  nondum  prodire  armatum  ad  exsequendam  vindictam.  Et  haec  vera  est  ac  legitima  fidei  probatio,  ubi  Deus  nos  ab  ore  suo  pendere  iubet.  Et  loquendi  ratio  notatu  digna  est¡í  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci