30:141  141  IN  I.  LIB.  SAMUEL.  CAP.  XV.  142  opinione  falluntur  si  evitata  condemnatione  volunt  in  numero  iustorum  liaberi.  Atqui  etiam  Deus  gratiam  suam  minime  astringit  ad  vitam  praesentem.  Et  fit  istud  conspicuum  latronis  illius  exemplo  qui  cum  Domino  nostro  Iesu  Christo  in  ligno  pependit,  qui  licet  a  Deo  in  gratiam  Teceptus,  et  de  salute  sua  ab  ipso  Domino  servatore  Iesu  certior  factus,  tamen  meritas  flagitiis  prioribus  poenas  dedit.  Quapropter  quum  audimus  in  evangelio  Dei  gratiam  nobis  offerri,  peccatorumque  gratuitam  remissionem,  non  ideo  tamen  sequitur  Deum  nos  non  castigare  corporalibus  poenis  in  hac  vita,  quibus  tanquam  alexipharmacis  erudiamur,  aut  quibus  caro  dometur,  et  acrius  ad  seriam  poenitentiam  stimuletur.  En  quomodo  Deus  interdum  quidem  manu  propria  saepe  nos  castiget,  vel  hominum  utatur  ministerio,  et  tamen  nostri  misereri  non  desinat.  Quapropter  nemo  sibi  sinat  imponi,  ut  Agagum  hic  videmus  a  se  ipso  deceptum,  quasi  nos  qmni  correctioni  et  castigationi  eximamur  praedicatione  remissionis  peccatorum,  et  non  imputationis  praeteritarum  transgressionum.  Verum  Agag  procul  aberat  a  sensu  misericordiae  divinae:  nam  licet  misericordiam  se  a  Samuele  speraret  consequuturum,  non  tamen  doctrinam  ipsius  am  plectebatur,  nullo  Dei  timore  ducebatur,  nullam  religionem  habebat,  et  interim  se  mortem  evasurum  sibi  persuadebat.  Nae  stulta  et  stupida  fuit  haec  opinio.  Sic  multos  videas  perfrictae  frontis  homines,  ultro  Dei  bonitate  abuti,  sibique  omnem  impunitatem  polliceri,  quod  Dominus  noster  Iesus  Christus  in  mundum  venisse  dicitur  peccatores  servaturus,  licet  tamen  laxis  habenis  cum  summo  Dei  contemptu  in  quaevis  flagitia  praecipites  ferantur,  et  ad  quodvis  malum  fiant  audaciores.  Hic  itaque  videmus  nullam  a  Deo  sperandam  misericordiam,  nisi  quibus  peccata  displicent,  et  qui  se  ipsos  condemnantes  coram  Dei  maiestate  tanquam  reos  sese  sistunt,  et  suppliciter  veniam  deprecantur.  Transeamus  ad  Samuelis  verba,  quae  summopere  nobis  sunt  observanda:  Sicut,  inquit,  fecit  absque  liberis  mulieres  gladius  tuus:  sic  absque  liberis  erit  inter  mulieres  mater  tua.  Quibus  verbis  Samuel  futurae  istius  caedis  Agagi  iustitiam  et  aequitatem  commendat,  quae  neque  crudelis  sit  neque  vitio  verti  cuiquam  possit  :  sed  iusto  Dei  iudicio  nitatur.  Si  Agagum  dicimus  deceptum  esse  dicentem,  mortem  amaram  a  se  declinasse,  Samuel  his  verbis  illum  reprehendet  et  increpabit,  quasi  dicat:  Quo  vero  iure  te  putas  ereptum  ex  morte  qui  tantam  crudelitatem,  dum  viveres,  exercuisti?  qui  multas  mulieres  liberis  orbas  fecisti,  et  multos  liberos  parentibus  privasti,  multasque  viduas  reddidisti?  Nae  in  tabulas  ista  relata  sunt,  quorum  tibi  iam  reddenda  ratio  est.  Neque  sane  abs  re  Samuel  ita  compellabat  virum:  quandoquidem  improbi,  quum