|
44:137
137
CAPUT
I.
138
proferre
quod
postea
opportune
docuit,
noctu
apparuit
haec
visio.
Huc
etiam
pertinet
quod
dicit
angelos
fuisse
in
loco
obscuro,
vel
profundo,
et
latuisse
in
myrtetis.
Nain
allegorice
excutere
quidquid
hic
dicitur,
frivolum
est,
meo
iudicio.
Ego
igitur
hic
subtilius
non
disputo
de
natura
myrtorum.
Sed
quia
scimus
nigredinem
esse
in
illa
arbore
et
reddere
umbram
opacam,
non
dubito
quin
ipso
conspectu
voluerit
Deus
involvere
prophetae
mentem,
ut
sciret
hanc
prophetiam
adhuc
esse
perplexam,
neque
impletum
esse
tempus
solidae
et
clarae
revelationis.
Erant
igitur
equites
isti
inter
myrtos:
hoc
est,
sub
nigris
et
obscuris
arboribus:
deinde
in
loco
profundo,
et
in
densa
umbra:
et
videmus
quam
apte
haec
analogia
fluat.
Alii
in
coloribus
mixtum
ex
tristitia
et
gaudio
populi
statum
designari
putant:
quia
etsi
aliqua
ex
parte
iam
reddita
erat
populo
serenitas,
restabat
tamen
adhuc
multa
caligo,
et
multa
fuit
illorum
temporum
varietas:
quod
ut
probabile
est,
ita
non
reiicio,
modo
teneamus
quod
dixi,
notari
quoque
prophetiae
obscuritatem
per
cavam
vallem
et
myrtos.
Quod
autem
unus
praeficitur
reliquis,
hoc
novum
non
est,
quia
ubi
Deus
turmatim
angelos
suos
emittit,
dat
tamen
quibusdam
principatum.
Haec
igitur
ratio
est
cur
unus
hic
statuatur
qui
eminet
supra
alios
omnes.
Si
recipimus
hunc
angelum
fuisse
Christum,
communis
scripturae
usus
non
repugnat.
Scimus
enim
Christum,
ut
est
angelorum
caput,
ita
semper
eos
regere,
ut
nihil
agant
quum
obsequuntur
Deo,
nisi
sub
eius
auspiciis.
Potest
igitur
fieri
ut
hic
unus
angelus
primatum
gesserit
inter
alios,
ut
prophetae
in
mentem
veniret
redemptor,
qui
et
angelis
et
toti
ecclesiae
dominatur.
Quantum
attinet
ad
diversos
colores,
non
dubito
quin
propheta
agnoverit
ita
distribui
officia
inter
angelos,
ut
alii
secum
afferant
Dei
beneficia,
alii
autem
veniant
armati
flagellis
et
gladiis.
Quorsum
enim
ista
visio,
dum
apparent
alii
sessores
in
equis
albis,
alii
in
rufis,
alii
autem
in
spadicibus
(ut
quidam:
vel
in
colore
medio,
quod
probabilius
est)
nisi
quia
voluit
Deus
ostendere
non
in
hunc
tantum
-finem
se
mittere
angelos
ut
sint
speculatores,
sed
etiam
ut
veniant
vel
ad
homines
castigandos,
vel
sint
beneficentiae
suae
ministri?
Caeterum
voluit
Deus,
quemadmodum
iam
attigi,
palam
hoc
facere,
nihil
geri
in
terra,
nisi
quod
ab
angelis
cognoscitur,
qui
sunt
eius
emissarii
et
cursores.
Dicunt
totam
terram
tunc
fuisse
quietam:
hoc
est,
regiones
Iudaeae
vicinas,
aut
plagam
orientalem.
Unde
potuit
maior
fiducia
concipi
a
Iudaeis:
quia
subiicitur
etiam
precatio
angeli
coniuncta
querimoniae,
Deus
exerci'
tuum,
quid
hoc
sibi
vult,
quod
alios
omnes
vis
frui
otio
et
pace,
et
interea
hostes
assidue
populo
tuo
infesti
sunt
ac
molesti?
An
hoc
consentaneum
est,
ut
ecclesia
tua
misere
semper
affligatur,
profani
|