[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


44:136  ne  plus  appetamus,  quam  aedificatio  postulat.  Dicit  propheta  oblatam  sibi  visionem,  quia  stabat  inter  myrtos  eques  unus  sedens  in  equo  rufo:  deinde  stabant  equi  et  rufi  et  varii  et  albi:  haud  dubie  cum  suis  sessoribus.  Sic  enim  intelligo:  et  nimis*  crassum  est  illud  commentum  fuisse  loquutos  equos.  Erant  igitur  equites  velut  in  turma:  sed  propheta  dicit  unum  apparuisse  veluti  praecipuum  ducem^  cuius  reliqui  erant  comites.  Interea  stabat  angelus  ad  latus  prophetae,  qui  eum  regeret,  et  qui  ostenderet  sibi  curam  esse  urbis  sanctae  et  populi  electi.  Postea  adiungit,  equites  illos  redire  a  sua  expeditione:  quia  missi  fuerant  ut  lustrarent  totum  orbem  et  singulas  eius  partes.  Dicit  ergo  reversos  esse  ab  itinere  illo:  deinde  totam  terram  quiescere,  ubique  homines  frui  pace  et  otio:  tandem  subiicit  angelum  Dei  exclamasse,  Iehova,  quousque  non  misereberis  Ierusalem.  Angelus  enim  moerore  tactus,  quum  audiret  profanos  omnes  quiete  frui,  expostulat  cum  Deo:  quia  hoc  videri  poterat  valde  indignum  et  absurdum,  ut  soli  fideles  premerentur  rebus  adversis,  quum  alii  in  pace  degerent  et  fruerentur  suis  delitiis.  Sequitur  tandem  responsum  Dei,  ut  postea  videbimus.  Sed  nunc  quaerendum  est  nobis  prophetae  consilium.  Ego  hunc  scopum  mihi  propono,  prophetae  oblatos  fuisse  equites,  ut  sciret  Deum  non  manere  in  coelo  inclusum,  et  negligere  res  humanas:  sed  habere  quasi  celeres  equos,  ut  undique  sciat  quidnam  rerum  agatur.  Quemadmodum  ergo  reges,  equis  dispositis,  mittunt  cursoressuos  huc  et  illuc:  deinde  iubent  cito  ad  se  reverti,,  ut  consilium  capiant:  ita  Deo  hic  attribuit  propheta  personam  summi  regis,  qui  disquirat  de  omnibus  rebus  humanis.  Certum  quidem  est  non  commonefieri  Deum  ab  angelis,  quem  nihil  latet:  imo  sub  cuius  oculis  omnia  fuerunt  conspicua,  antequam  crearet  angelos.  Deus  ergo  non  indiget  talibus  adminiculis,  ut  sciat  quid  agatur  ob  ortu  solis  usque  ad  occasum  :  sed  frequenter  haec  loquendi  ratio  occurrit  in  scripturis:  et  ubique  trita  est,,  quod  scilicet  Deus  suscipiat  personam  hominis,  qua  familiarius  nos  doceat.  Hoc  igitur  primo  tenendum  est,  cursores  istos  qui  visi  fuerint  prophetae,  fuisse  angelos,  qui  praesto  sunt  semper  ad  obsequium  Dei.  Huc  autem  et  illuc  mittuntur,  non  ut  Deo  quidpiam  nuntient  incognitum,  sed  ut  certo  simus  persuasi  Deum  curare  res  humanas:  et  quamvis  angeli  nobis  non  appareant,  tamen  semper  esse  in  cursu,  et  lustrare  mundum,  ut  nihil  agatur  nisi  Deo  sciente  et  volente:  hoc  unum  est.  Quod  autem  dicit  propheta,  visionem  hanc  noctu  sibi  fuisse  oblatam,  non  dubito  referre  ad  ipsum  eventum:  deinde  ad  modum  docendi:  quia  etsi  non  carebat  fructu  haec  visio,  tamen  Deus  voluit  illam  esse  perplexam,  ut  paulatim  gustum  daret  bonae  spei  Iudaeis.  Quoniam  ergo  noluit  Deus  plena  luce?  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci