[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:135  135  HOMILIA  LVI.  136  neque  eius  auxilium  patienter  et  cum  fiducia  exspectare,  satis  apparet  Deum  a  nobis  transformari,  et  in  ipso  mutabilitatem  aliquam  poni.  Quamobrem  apparet  magni  momenti  esse  hanc  sententiam,  quae  tamen  alioqui  levior  et  Dei  maiestati  minus  conveniens  videri  poterat  :  qua  diffidentia  et  incredulitas  nostra  et  pravae  aliae  cogitationes  reprehenduntur,  quum  de  Deo,  sitne  auxilium  necne  allaturus,  dubitamus.  Quare  vero  dubitamus,  quum  promiserit  is  qui  verax  est:  et  qui  etiam  promissa  sua  iureiurando  firmavit,  ne  a  nobis  in  dubium  revocentur?  quare  ad  nobis  fidem  faciendam  ista  non  satis  magnam  vim  habent?  Nae  satis  iudicio  nostro  nos  prodimus,  Deum  nos  nostri  similem  nobis  fingere,  et  eius  potentiam  ex  nostro  captu  dimetiri.  Idcirco  crebrae  sunt  reprehensiones  apud  prophetas,  quibus  populo  israelitico  Deus  exprobrat,  non  tantam  illum  habuisse  fiduciam  de  divino  auxilio  quantam  par  erat.  An  vos  me,  inquit,  hominibus  similem  putatis?  Nae  coelum  et  terram  ego  potius  concutiam,  quam  tit  vos  ad  me  toto  corde  vestro  clamantes  non  exaudiam.  Vestrae  imaginationes  et  stultae  cogitationes  auxilio  meo  remoram  iniiciunt:  quare  timorem  pellite,  diffidentiam  tollite,  ad  me  accedite,  et  vobis  perfugium  ac  solatium  praebebo.  Nam  quum  populus  affligitur,  nullam  superesse  gratiam  apud  Deum  sibi  persuadet,  et  in  peccatis  ideo  magis  ac  magis  induratur,  quum  semel  hanc  mentem  induit,  Deum  nolle  amplius  misereri.  Itaque  hoc  Deus  exprobrat,  inquiens:  En  ut  non  desinitis  me  homini  mortali  similem  facere.  Vos  enim  virtutis  meae  experimentum  petentes  testamini  voB  ei  fidem  n'on  habere:  sed  potius  terrenis  et  caducis  rebus  niti:  quod  quid  aliud  est  quam  Deum  novum  sibi  fingere,  neque  in  rerum  creatarum  numero  habere?  At  ne  cogitate  me  posse  unquam  mutari.  Quamobrem  altius  animis  nostris  infigenda  haec  est  sententia,  qua  dicitur  Deus  non  esse  ut  homo  mortalis  :  quo  in  ipso  spem  omnem  nostram  collocare  discamus,  et  ab  eius  providentia  pendere,  nihil  alienum  ipsi  ab  ipsius  maiestate  fingentes,  sed  qualem  se  verbo  suo  patefacit  agnoscentes.  Ac  si  promissiones  habeamus  de  rebus  quae  sensum  nostrum  exsuperant  et  rationi  repugnant,  fide  supra  mundum  adscendamus  :  et  in  eius  obedientia  perseveremus,  certo  persuasi  nobis  satis  semper  fore  argumenti  in  ipso  gloriandi,  quum  toti  in  illam  recubuerimus,  et  conspirantibus  licet  adversum  nos  rebus  omnibus  creatis,  satis  in  ipso  praesidii  adversus  omnes  ilkrum  impetus  habituros.  Iam  vero  agite,  ete.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci