[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:133  133  IN  I.  LIB.  SAMUEL.  CAP.  XV.  134  qua  sua  consilia  ad  exitum  perducat,  nostris  ea  licet  oculis  non  appareat:  et  non  aliunde  potentiam  neque  extra  se  quaesiturum  qua  suam  voluntatem  perficiat.  Tanta  enim  est  innata  nobis  malitia,  ut  infinitam  Dei  potentiam  nunquam  agnoscamus,  ni¡íi  ipsemet  oculos  nobis  aperiat,  et  disponat  mentem  nostram:  itaque  nunquam  dixerimus  ex  nobis  ipsis,  Deum  posse  quae  nobis  desunt  perficere:  sed  externa  media  tantum  intuemur,  et  quae  verisimilia  magis  apparent  sectamur.  Itaque  quaecunque  oculis  obiecta  fuerint  sic  apprehendimus,  ut  summa  aegritudine  coniiciamur,  nisi  ante  oculos  media  conspicua  sint  quibus  Deum  auxilio  nobis  fore  speremus:  quibus  si  privari  nos  contigerit,  tum  quasi  conclamatum  esset,  in  desperationem  ruimus.  Quid  ita  vero?  Nempe  non  agnoscimus  incomprehensibilem  esse  Dei  potentiam:  quae  tamen  variis  modis  sese  apud  homines  ex  immensa  ipsius  bonitate  patefacit  :  etsi  facile  rebus  omnibus  creatis  carere  possit.  Quamobrem,  quum  variae  illae  rerum  conversiones,  quibus  instar  procellarum  mundus  iste  concutitur,  fidem  nostram  soleant  vehementius  commovere,  adeo  ut  de  Deo  et  eius  providentia,  mundumne  administret,  dubitemus,  in  mentem  revocanda  ista  sententia  est,  Deum  satis  in  se  virium  habere,  et  non  opus  ei  esse  ut  eas  aliunde  mutuetur  ad  suorum  protectionem:  ac  semper  veracem  esse:  et  proinde  semel  inceptum  opus  perfecturum,  quod  cum  potentia  inaestimabili,  veritas  et  fidelitas  coniuncta  sint.  Sed  etsi  decretum  ipsius  et  consilium  sit  nobis  incomprehensibile:  quatenus  tamen  quibus  indigemus  se  daturum  promittit,  in  hac  ipsius  promissione  conquiescendum.  Quare  quum  Dei  verbum  fideliter  et  pure  nobis  praedicatur,  etiam  ad  suam  perfectionem  venturum  illud  concludamus,  licet  ea  impedimenta  sese  offerant,  ex  quibus  humana  ratio  impossibile  id  esse  iudicet:  tum  si  malis  opprimimur,  vel  saltem  aliqua  confusione  obruimur,  ad  ipsius  potentiam,  quae  nulla  ratione  minui  potest,  confugiamus,  et  in  illo  uno  spem  omnem  et  fiduciam  nostram  collocemus.  Quare  quum  variis  istiusmodi  rerum  perturbationibus  agitamur,  hac  sententia  tanquam  clypeo  tegamur,  Deum  non  poenitere,  id  est  propositum  seu  sententiam  nunquam  mutare.  Caeterum  antequam  de  Dei  decreto  aliquid  speremus,  cognoscenda  ipsius  est  voluntas:  ut  certum  testimonium  habeamus  eorum  in  quibus  fiducia  collocanda  est.  Nam  si  quid  ipsi  nobis  ultro  promitteremus,  temere  huc  illuc  impelleremur,  et  sola  pertinacia  niteremur,  et  inanes  conatus  essent.  Sed  si  de  Dei  voluntate  certiores  facti  fuerimus,  quemadmodum  de  salutis  aeternae  certitudine  satis  firma  testimonia  passim  habemus  in  sacris,  necessario  ad  ipsum  in  conscientiae  terroribus  confugiendum:  quandoquidem  se  tam  benignum  et  misericordem  erga  nos  declarat,  ut  nos  in  gratiam,  quotiescunque   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci