|
44:132
ergo
iam
multis
saeculis
grassatus
fuerat
contemptus
doctrinae
apud
Iudaeos:
et
impietas
illa
non
erat
tam
abominabilis
ut
decebat,
quum
putarent
se
esse
quasi
in
perpetua
possessione,
haec
ratio
est
cur
diserte
exprobret
propheta
spretum
iam
olim
fuisse
verbum
Dei
in
illa
gente.
Clamarunt
igitur
prophetae
superiores.
Deinde
rursus
culpam
et
crimen
eorum
exaggerat,
quod
Deus
saepe
ipsos
ad
se
revocaverit,
et
sine
profectu.
Si
tacuissent
prophetae,
ac
Deus
nullum
remedium
adhibuisset
eorum
defectioni,
non
erat
quidem
excusabilis
eorum
ingratitudo:
sed
quum
subinde
venirent
prophetae,
et
alii
aliis
succederent,
et
quisque
studeret
revocare
ad
salutem
perditos
illos
homines,
multo
atrocius
fuit
crimen,
non
attendere
ad
sanctas
illas
et
pias
admonitiones,
quibus
palam
erat
Deo
curae
esse
ipsorum
salutem.
Et
hinc
colligimus,
ubi
videmus
propensam
esse
aliquam
gentem
ad
hoc
vel
illud
vitium,
insistendum
esse
maiore
studio:
quia
Satan
hoc
artificio
semper
fere
utitur,
dum
videt
nos
ad
hoc
vel
illud
vitium
propensos
esse,
ut
illuc
etiam
intendat
omnes
suos
conatus
ad
nos
praecipitandos¡í
Quoniam
ergo
iam
longo
tempore
contempti
fuerant
prophetae
apud
Iudaeos,
haec
ratio
est
cur
data
opera
hic
producat
Zacharias
in
medium
contumaciam
illam,
quae
nimis
diu
cognita
fuerat.
Clamarunt
ergo
superiores
prophetae
dicendo,
Sic
dicit
Iehova
exercituum,
Bevertimini
quaeso
a
viis
vestris
malis
et
ab
operibus
vestris
malis:
non
autem
audierunt,
neque
attenderunt
Hic
postquam
loquutus
est
de
humana
illa
Dei
invitatione,
quae
singulare
erat
pignus
amoris
eius,
quum
hoc
modo
ostenderet
se
sollicitum
esse
de
ipsorum
salute:
ex
opposito
ostendit
quam
indigne
se
gesserint
Iudaei,
quia
scilicet
pervicaciter
repudiarunt
illam
Dei
gratiam.
Convicti
quidem
erant
satis
et
super
suorum
scelerum.
Nam
quum
dicit,
Bevertimini
quaeso
a
viis
vestris
malis,
et
operibus
vestris
malis,
sumit
pra
confesso
iustas
fuisse
obiurgationes:
caeterum
docet
tamen
non
audivisse.
Ergo
minus
tolerabilis
fuit
eorum
pervicacia,
quod
iam
a
se
ipsis
damnati
noa
tamen
resipuerint,
neque
dignati
fuerint
aurem
praebere
Deo.
Et
ideo
subiicit
verbum
illud
quod
non
attenderunt:
quia
melius
hac
repetitione
exprimitur
non
modo
socordia,
sed
vesanus
quidam
furor,,
quod
ita
reiecerant
Deum,
et
quasi
ianuam
clauserant
eius
gratiae,
quasi
data
opera
vellent
procul
ipsum
abigere,
ne
ad
ipsos
accederet.
5.
Patres
vestri
ubi
sunt?
et
prophetae
an
m
perpetuum
vivent?
6.
Atqui
verba
mea
et
statuta
mea
quae
mandavi
servis
meis
prophetis,
annon
apprehenderunt
patres
vestros
?
et
reversi
sunt,
et
dixerunt,
Sicuti
cogitaverat
Iehova
exercituum
facere
nobis
secundum
vias
nostras,
et
opera
nostra,
ita
fecit
nobiscum.
|