12:13  13  1545  IANUAR.  14  607.  CALVINUS  MINISTRIS  NEOCOMENSIBUS.  Nova  et  supercilioso,  refutatio  propositionmn  Capunculi  de  Christi  avjovoia.  (Exemplaria  authentica  exstant  duo,  alterum  autographon  Cod.  Gen.  106,  fol.  110,  multis  in  locis  ab  autore  correctum  (G.)  alterum  Neocomi  in  Bibi.  pastorum  (N.)  in  quo  inscriptio  et  subscriptio  propriam  Calvini  manum  referunt.  Utrobique  praeterea  servantur  apographa,  Neocomense  et  Genevense  Cod.  111,  fol.  104  (T.)  ex  quo  deinde  fluxerunt  Bernense  Epp.  VII.  603  et  Turicense  Simleri  Vol.  56.)  Optimis  et  integerrimis  Christi  ministris  pastoribus  Neocomensis  ecclesiae  in  urbe  et  in  agro,  fratribus,  carissimis,  excepto  uno  quem  ego  indignum  ministerio  iudico  et  ministri  honore  ac  nomine.  *)  S.  Scripsit  ad  me  nuper  Capunctdus,2)  mirari  se  quod,  quum  observationes  aliquot  ex  Institutione  mea  excerptas  mihi  dedisset,  ego  tribus  verbis  respondere  maluerim  quam  longa  oratione  de  unoquoque  articulo3)  disputare.  Addit  sibi  videri,  contemptu  hoc  sui  fuisse  factum.  In  eo  demum  aliquid  ipsum  sapere  intelligo.  Quanquam  certe  hominem,  vel  hac  una  causa  quod  verbi  ministerio  fungitur,  non  contempsi.  Sed  quum  me  ineptiarum  eius  pigeret,  quid  attinebat  in  illis  tractandis  plus  operae  ponere?  Nunc  vero,  quando  tam  ingratum  esse  video,  vel  horam  unam  me  perdidisse  eius  rogatu  poenitet.  Caeterum  minatur  se  facturum  ne  theologiae  candidati  mea  doctrina  inescati  fallantur.  Praeposterae  elegantiae  affectatione  an  verbi  magis  proprii  magisque  congruentis  penuria  sic  loquutus  fuerit  nescio.  Ignorantiae  hoc  libenter  concedam.  Quod  si  ex  industria  scripta  mea  captiones  vocavit,  iam  agnoscitis  virulentum  hominis  animum.  Multa  illi  in  scriptis  meis  displicere,  neque  miror  neque  moleste  fero.  Nec  vero  unquam  eius  similibus  me  approbare  studui,  ac  ne  id  quidem  mihi  vel  spectandum  ab  initio  fuit  vel  nunc  optandum  est.  Mihi,  si  sum  Christi  servus,  unius  conscientiae  meae  testimonium  semper  pluris  erit  quam  universi  orbis  applausus.  Caeterum  si  hominum  spectem  iudicia,  mihi  tum  quoque  plus  satis  esse  debet  quod  bonis  omnibus  ac  piis  grati  sunt  mei  labores,  quod  docti  omnes  ac  prudentes  viri  utiles  ecclesiae  esse  ac  fructuosos  iudicant.  Nolo  ulterius  progredi  ne  cui  nimius  esse  videar.  Quid  ergo  mihi  ab  istis  Sorbonici  gregis4)  607.  1)  Sic  N.  Exemplar  G.  simpliciter  habet:  Fratribus  Neocomensibus.  Apographa  omittunt  inscriptionem.  2)  N.  601.  3)  sic  utrumque  N.  Caeteri  {G.  T.  B.):  apiculo.  4)  Gapunculus  theologiae  doctor  erat  (Hist.  eccl  I.  10).