|
30:129
129
IN
I.
LIB.
SAMUEL,
CAP.
XV.
130
exspectare.
Non
potuit
itaque
Samuel
vocationis
suae
terminos
excedere
:
et
deinceps
videmus
iussum
nngere
Davidem
in
successorem¡í
Quamobrem
minime
mirandum,
si
antea
Samuel
se
iturum
cum
Saule
negavit,
et
mox
contrarium
feeit.
Neque
enim
eo
fine
Saulem
est
comitatus,
ut
terminum
a
Deo
positum
prorogaret
contra
Dei
voluntatem,
sed
ut
contra
se
in
potestatis
et
indignitatis
a
Deo
constitutae
subiectione
contineret,
donec
ab
ipso
Deo
facta
mutatio
legitima
esset.
Denique
non
di*
eatur
etiam
Samuel
non
missus
a
Deo
saltem
ut
ad
aliquod
tempus
Saulem
comitaretur.
Denique
nulla
repugnantia
neque
contrarietas
in
verbis
Samuelis,
quum
ex
parte
quidem
se
negat
Sauli
ferre
auxilium
posse,
quod
Deo
visum
esset
aliter;
ex
altera
vero
Sauli
obtemperat,
illum,
ut
petierat,
comitatus,
donec
Deus
illum
plane
exauctorasset,
et
successorem
alium
designasset.
Dicit
enim
Saulem
alloquens:
Non
revertar
tecum,
quia
Dominus
regnum
tuum
proiecit,
et
tradidit
proximo
tuo.
Quandoquidem
igitur
haec
iunguntur
simul,
Deum
oportuit
alium
aliquem
successorem
designare,
antequam
Sauli
praefinitum
tempus
elaberetur.
Ergo
Dei
quidem
respectu,
sed
non
hominum,
erat
Saulis
regnum
proiectum.
Nam
quatenus
Samuel
est
propheta,
Dei
quidem
nuncius
est
ad
eventum
declarandum:
sed
interim
populi
membrum
esse
non
desinit.
Ac
proinde
regi
subiici
illum
oportuit,
donec
Deus
ipse
mutationem
attulisset,
et
re
ipsa
suum
decretum
implevisset.
Verum
nondum
id
effectum
erat,
neque
enim
adhuc
unctus
fuerat
David.
Et
licet
unctus
fuisset,
nondum
in
regni
possessionem
missus
erat,
quod
nonnisi
multis
post
annis,
ut
deinceps
videbimus,
factum
est:
siquidem
cum
tantis
difficultatibus
et
afflictionibus
David
luctatus,
ut
longe
melior
et
optatior
eius
conditio
futura
videretur,
opilionem
esse
in
domo
paterna,
quam
magni
populi
regem,
et
indesinenter
tot
tantisque
calamitatibus
urgeri.
Denique
videmus
nihil
absurdum
esse
in
eo
quod
Samuel
negat
se
iturum
cum
Saule,
quatenus
nimirum
a
Deo
reiectum
ipse
etiam
relinquit,
et
ab
eo
divertit:
et
tamen
eum
comitatus
est,
quod
eam
deberi
adhuc
regi
obedientiam
noverit,
donec
definito
a
Deo
tempore
David
in
eius
locum
succederet.
Sequitur
deinceps
Samuele
converso
ut
abiret,
et
Saule
apprehendente
oram
pallii
eius,
ad
eum
retinendum,
scissam
fuisse.
Tum
vero
Samuelem
ei
Dei
decretum
amplius
declarasse,
his
verbis:
Scidit
Dominus
regnum
Israel
a
te
hodie,
et
tradidit
illud
proximo
tuo.
Etsi
vero
Saulem
verisimile
est
magno
quodam
affectu
voluisse
retinere
prophetam,
non
tamen
tantam
vim
ab
illo
factam
vestimento,
ut
illud
scinderet.
Sed
Deo
ita
faciente
contigit,
ut
eo
signo
Domini
decretum
illud
de
quo
egimus
confirmaretur
ratumque
haberetur,
et
Saul
vehe-
Cdivini
opera,
VoU
XXX.
|