[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:129  129  IN  I.  LIB.  SAMUEL,  CAP.  XV.  130  exspectare.  Non  potuit  itaque  Samuel  vocationis  suae  terminos  excedere  :  et  deinceps  videmus  iussum  nngere  Davidem  in  successorem¡í  Quamobrem  minime  mirandum,  si  antea  Samuel  se  iturum  cum  Saule  negavit,  et  mox  contrarium  feeit.  Neque  enim  eo  fine  Saulem  est  comitatus,  ut  terminum  a  Deo  positum  prorogaret  contra  Dei  voluntatem,  sed  ut  contra  se  in  potestatis  et  indignitatis  a  Deo  constitutae  subiectione  contineret,  donec  ab  ipso  Deo  facta  mutatio  legitima  esset.  Denique  non  di*  eatur  etiam  Samuel  non  missus  a  Deo  saltem  ut  ad  aliquod  tempus  Saulem  comitaretur.  Denique  nulla  repugnantia  neque  contrarietas  in  verbis  Samuelis,  quum  ex  parte  quidem  se  negat  Sauli  ferre  auxilium  posse,  quod  Deo  visum  esset  aliter;  ex  altera  vero  Sauli  obtemperat,  illum,  ut  petierat,  comitatus,  donec  Deus  illum  plane  exauctorasset,  et  successorem  alium  designasset.  Dicit  enim  Saulem  alloquens:  Non  revertar  tecum,  quia  Dominus  regnum  tuum  proiecit,  et  tradidit  proximo  tuo.  Quandoquidem  igitur  haec  iunguntur  simul,  Deum  oportuit  alium  aliquem  successorem  designare,  antequam  Sauli  praefinitum  tempus  elaberetur.  Ergo  Dei  quidem  respectu,  sed  non  hominum,  erat  Saulis  regnum  proiectum.  Nam  quatenus  Samuel  est  propheta,  Dei  quidem  nuncius  est  ad  eventum  declarandum:  sed  interim  populi  membrum  esse  non  desinit.  Ac  proinde  regi  subiici  illum  oportuit,  donec  Deus  ipse  mutationem  attulisset,  et  re  ipsa  suum  decretum  implevisset.  Verum  nondum  id  effectum  erat,  neque  enim  adhuc  unctus  fuerat  David.  Et  licet  unctus  fuisset,  nondum  in  regni  possessionem  missus  erat,  quod  nonnisi  multis  post  annis,  ut  deinceps  videbimus,  factum  est:  siquidem  cum  tantis  difficultatibus  et  afflictionibus  David  luctatus,  ut  longe  melior  et  optatior  eius  conditio  futura  videretur,  opilionem  esse  in  domo  paterna,  quam  magni  populi  regem,  et  indesinenter  tot  tantisque  calamitatibus  urgeri.  Denique  videmus  nihil  absurdum  esse  in  eo  quod  Samuel  negat  se  iturum  cum  Saule,  quatenus  nimirum  a  Deo  reiectum  ipse  etiam  relinquit,  et  ab  eo  divertit:  et  tamen  eum  comitatus  est,  quod  eam  deberi  adhuc  regi  obedientiam  noverit,  donec  definito  a  Deo  tempore  David  in  eius  locum  succederet.  Sequitur  deinceps  Samuele  converso  ut  abiret,  et  Saule  apprehendente  oram  pallii  eius,  ad  eum  retinendum,  scissam  fuisse.  Tum  vero  Samuelem  ei  Dei  decretum  amplius  declarasse,  his  verbis:  Scidit  Dominus  regnum  Israel  a  te  hodie,  et  tradidit  illud  proximo  tuo.  Etsi  vero  Saulem  verisimile  est  magno  quodam  affectu  voluisse  retinere  prophetam,  non  tamen  tantam  vim  ab  illo  factam  vestimento,  ut  illud  scinderet.  Sed  Deo  ita  faciente  contigit,  ut  eo  signo  Domini  decretum  illud  de  quo  egimus  confirmaretur  ratumque  haberetur,  et  Saul  vehe-  Cdivini  opera,  VoU  XXX.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci