|
30:120
Deo,
cui
dictorum
factorumque
uni
reddenda
ratio
est,
simplicitatem
nostram
probari,
quod
verbum
ipsius
nostrarum
omnium
actionum
normam
et
regulam
habemus
et
admittimus:
cuius
contra
contemptus
contumacibus
et
refractariis
ultimum
exitium
est
allaturus.
Iam
vero
si
quis
ad
istam
amussim
cultum
illum
omnem
exigat
quo
papistae
sibi
devincire
Deum
arbitrantur,
meram
rebellionem
in
eo
esse
reperiet.
Exempli
gratia
expendamus
sacrosanctum
coenae
sacramentum.
Dominus
noster
Iesus
Christus
panem
frangi
iussit,
et
acceptum
poculum
distribuit
adhibendum.
Accipite,
inquit,
comedite
ex
hoc
pane,
et
bibite
ex
hoc
calice
inter
vos
omnes.
Et
quidem,
inquam,
omnes.
Quid
hic
papistae?
Primum
uni
sacrificulo
poculum
reservarunt,
et
ita
coena
discerpta
est.
Plebs
enim
abstinere
poculo
iussa
est,
et
ita
parte
coenae
privata.
Quasi
vero
Christus
vita
nostra
sit
ex
parte
tantum.
At
ille
nos
docet
se
nobis
esse
cibum
et
potum,
quum
carnem
suam
nobis
in
cibum
praebet,
et
sanguinem
in
potum.
Verum
enimvero
plebs
apud
papistas
arcetur
poculo
unus
sacrificulus
sanguini
Domini
communicat.
Quid
ergo
istud
rei
est?
Sed,
aiunt,
non
sine
ratione
istud,
periculum
enim
est,
ne
accedente
ad
poculum
plebe
aliqua
sanguinis
gutta
in
terram
decidat.
Verum,
obsecro,
nonne
Dei
filius,
cuius
sapientia
est
inenarrabilis,
suam
voluntatem
manifeste
declaravit,
et
significantissimis
verbis
exposuit?
Anne
igitur
mortales
homunciones
et
humi
repentes
lumbrici
suam
bonam
intentionem
Domini
praeceptis
opponent?
Deinde
vero
videte
papisticam
arrogantiam
:
Christus
enim
vult
in
coenae
sacramento
fidelibus
singulis
exhibere
sancti
sui
spiritus
gratias,
et
omnium
suorum
bonorum
ipsos
facere
participes,
suum
corpus
et
suum
sanguinem
ipsis
communicans:
illi
vero
miseris
persuadent
se
offerre
Christum
Deo
patri
in
oblationem
pro
vivis
et
mortuis.
Quid
ita?
Neque
enim
Christus
dicit:
Offerte,
sed
Accipite.
Quanta
vero
in
istis
repugnantia?
Quam
ergo
hic
coram
Deo
tandem
excusationem
adferent,
qui
hominum
longe
dissimillimus
est?
Nae
videntur
isti
veluti
cornubus
ipsius
Dei
maiestatem
petere,
et
velut
ad
certamen
provocare,
quasi
dicerent:
Te
invito
sacrificium
istud
offerimus
in
peccatorum
nostrorum
satisfactionem:
et
tibi
gratum
et
acceptum
illud
esse
necesse
est.
Quo
posito,
gesticulator
ille
sacrificulus
fabulam
agit,
et
pro
eo
quod
Dominus
noster
Iesus
Christus
dixit
Accipite
et
comedite,
ille
Deum
suum
fictitium
in
tres
partes
dividit,
quarum
maximam
sibi
vendicat,
aliam
vivis
et
mortuis
attribuit,
tertiam
in
vinum
intingit,
poculumque
deinde
exhaurit
:
spectante
interea
populo
attonito,
et
instar
trunci
stupido,
totam
hanc
fabulam.
Peracta
denique
ita
fabula
quisque
recedit,
pulchre
a
Deo
pro
suis
pec-
|