|
44:119
119
IN
HAGGAEUM
120
convictos
ingratitudinis,
quod
posthabito
Dei
cultu,
tantum
sequuti
fueritis
privata
commoda.
Hoc
unum
est.
Iam
posterius
membrum
continet
promissionem:
et
inde
melius
potuit
confirmari
haec
doctrina,
quum
populus
videret
subito
et
praeter
spem
res
in
melius
conversas
esse.
Laboraverant
frugum
inopia
multis
annis:
ubi
autem
sequitur
repentina
ubertas,
haec
mutatio
nonne
aliquid
ostendit
consideratione
dignum?
Praesertim
ubi
praedicitur
hoc
antequam
evenerit,
et
antequam
humanis
coniecturis
possit
quidquam
statui?
Videmus
ergo
duabus
rationibus
insistere
prophetam,
ut
Iudaei
damnent
suam
segnitiem,
et
fateantur
se
impios
fuisse
et
malignos
erga
Deum,
quia
contempserint
aedificationem
templi
:
deinde
ut
eos
animet,
et
alacriores
reddat
ad
opus
inceptum,
proponit
illis,
ut
iam
dixi,
quod
contigerat.
Deus
autem
satis
superque
testatus
fuerat
multiplici
poenarum
genere
se
illis
esse
offensum.
Iam
quum
promittit
se
alium
fore,
hinc
etiam
sequitur
nova
et
maior
confirmatio.
Sed
hic
posset
quispiam
excipere,
non
esse
haec
certa
argumenta
vel
perpetua,
quoniam
saepe
continget,
ubi
fideliter
operam
suam
impendet
populus
Deo
colendo,
ut
tamen
rebus
adversis
prematur:
imo
Deus
consulto
saepius
examinat
suorum
fidem,
dum
ita
occultat
benedictionem
suam
ad
tempus.
Sed
solutio
facilis
est.
Fateor
igitur
non
raro
accidere,
ut
qui
sincere,
et
ex
animo
Deum
colent,
tamen
fraudentur
terrenis
commodis:
quia
scilicet
vult
Deus
eos
attollere
ad
spem
remunerationis
aeternae.
Data
igitur
opera
saepe
Deus
benedictionem
suam
subducit
a
fidelibus,
ut
esuriant
in
mundo,
quasi
ipsum
colendo
luderent
operam.
Sed
propheta
etiam
noluit
proponere
hic
argumentum
perpetuum:
quando
satis
habuit
Iudaeos
convincere
ab
ipsa
experientia,
quoniam
nihil
obstabat
quominus
agnoscerent
suam
avaritiam
displicuisse
Deo,
nisi
quod
erant
nimium
bruti.
Ergo
propheta
hic
obiurgat
socordiam
illam,
quod
dum
valde
satagerent
ad
sese
locupletandos,
non
tamen
observaverint
laborem
suum
esse
irritum,
quod
Deus
e
coelo
ipsis
malediceret.
Hoc
ergo
poterat
facile
ab
ipsis
cognosci,
nisi
quod
sese
obstupefecerant
in
suis
vitiis.
Quod
autem
propheta
hic
testatur
uberem
fore
proventum
et
vini,
et
triciti,
et
olei,
et
aliarum
frugum,
hoc
efficacius
fuit,
quemadmodum
dixi,
ad
confirmationem.
Iam
si
quis
rursus
obiiciat:
non
fuisse
hoc
operae
pretium,
quia
Deo
non
placet
cultus
servilis
et
mercenarius:
respondeo,
talibus
saepe
rudimentis
Deum
stimulare
homines,
quum
nimis
tardos
et
pigros
esse
videt:
postea
autem
eos
adducere
aliis
rationibus,
ut
vere
et
ex
animo
ipsum
colant.
Si
quis
ergo
tantum
ut
ventrem
suum
saturet
obsequitur
Deo,
perinde
est
ac
si
quis
operam
locaret
in
singulos
dies,
et
referret
mercedem,
deinde
negligeret
eum
a
quo
conductus
est.
Certum
|