[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


44:118  manifesta  Dei  iudicia  non  adiecerint.  Iam  subiicit,  An  adhuc  semen  in  horreo  P  Hieronymus  vertit,  In  germine:  et  probabilis  fuit  ratio  cur  ita  verteret,  qnia  videbat  non  congruere  inter  se  membra,  nisi  nomen  mi3Q  acciperet  pro  germine.  Sed  tamen  deceptus  fuit,  meo  iudicio.  Hebraei  etiam  mihi  non  placent,  quia  quidam  affirmative  legunt,  Quod  semen  sit  in  horreo,  quia  scilicet  non  ausi  fuerant  triticum  suum  terrae  mandare  in  illa  inopia.  Alii  autem  interrogative  legunt,  quasi  diceret  tempus  messis  procul  abesse,  et  tamen  exiguum  illud  quod  restabat  satis  fore  ad  eos  alendos,  sed,  meo  iudicio,  non  quadraret  nomen  seminis  frumento  iam  collecto,  nisi  sationis  respectu.  Itaque  non  dubito  quin  benedictionem  Dei  commendet  in  messe  post  quinque  menses  ventura,  sicuti  paulo  post  repetam.  Quod  enim  quidam  ad  praeteritum  tempus  torquent,  quasi  diceret  propheta  iam  expertos  fuisse  Iudaeos  quid  valeret  Dei  maledictio,  prorsus  coactum  est,  sed  hic  genuinus  est  prophetae  sensus,  An  semen  adhuc  in  horreo?  hoc  est,  an  semen  quod  adhuc  in  terra  latet  collectum  est?  Postea  addit  affirmative,  Neque  vitis,  neque  ficus,  neque  malus-granata,  neque  oliva  adhuc  quidquam  protulerunt.  Erat  enim  nonus  mensis  anni.  Scimus  autem  initium  tunc  fuisse  a  mense  Martio.  Quum  ergo  essent  fere  in  media  hyeme,  pendebant  incerti  quid  futurum  esset.  Mense  Novembri  non  potest  fieri  iudicium,  etiam  a  peritissimis,  qualis  vel  quantus  proventus  sperari  debeat.  Quum  ergo  suspensi  adhuc  haererent,  dicit  propheta  paratam  illis  fore  benedictionem  Dei.  Huc  autem  spectat,  se  proferre  certum  Dei  oraculum,  quia  non  loquatur  de  vindemiis,  quarum  spes  aliqua  iam  apparuerit,  neque  de  messe,*  ubi  spicae  iam  surrexerint.  Quum  ergo  adhuc  periculum  esset  a  grandine,  a  vento  urente,  deinde  a  pluviis,  et  aliis  corruptelis  ac  vitiis  frugum,  dicit  uberrimam  fore  messem,  largas  vindemias:  denique  amplissimum  proventum  et  olei  et  ficuum.  Iam  potuit  certo  agnosci  fides  prophetiae,  quum  Deus  impleret  id  quod  loquutus  erat  per  os  servi  sui.  Nunc  redeo  ad  ipsam  summam.  Sicuti  nuper  attigi,  propheta  hic  Iudaeos  tractat  pro  crasso  ingenio.  Nam  poterat  subtilius  docere  pios,  qui  non  ita  impliciti  vel  dediti  fuissent  terrenis  commodis.  Oportuit  igitur  eum  loqui  ut  ferebat  captus  gentis:  quemadmodum  aliter  docebit  peritus  doctor  vel  pueros,  vel  grandes  natu.  Ostendit  autem  a  signis  Iudaeos  fuisse  ingratos  Deo,  quum  negligerent  structuram  templi,  et  quisque  sedulo,  et  magno  fervore  intentus  esset  ad  ex8truendam  domum  propriam.  Docet  hoc  a  signis.  Quare?  Unde  factum  est,  inquit,  ut  nunc  corruptae  fuerint  fruges  vestrae  rubigine:  nunc  aestu  perierint?  nunc  fuerint  grandine  percussae,  nisi  quia  Dominus  voluit  hoc  modo  corrigere  segnitiem  vestram?  Sequitur  ergo,  poenis  istis  vos  esse  8*  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci