[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


31:116  gloria  alienum.  Commune  ergo  tentationis  semen  omnibus  est  insitum,  ut  Deo  manum  suam  et  iudicium  occultante,  de  eius  providentia  dubitare  incipiant,  sed  longe  differunt  pii  a  reprobis:  quia  alii  carnis  sensum  fide  statim  corrigunt  :  alii  vero  in  perversa  imaginatione  sibi  indulgent.  Sic  David  Surgendi  verbo  non  tam  Deum  excitat,  quam  evigilat  ipse,  vel  se  expergefacere  conatur,  ut  aliud  speret  de  auxilio  Dei,  quam  conspicit.  Continet  itaque  hic  versus  utilem  doctrinam,  quo  magis  supinae  ignorantiae  callum  sibi  impii  obducunt,  ut  Deum  res  humanas  non  curare  sibi  persuadeant,  nec  scelerum  fore  vindicem,  ut  nos  eo  magis  in  contrariam  partem  nitamur.  Imo  nobis  incitamento  esse  debet  illorum  impietas,  ut  acriter  dubitationes  repellamus,  quas  illi  non  modo  admittunt,  sed  sibi  data  opera  fabricant.  13.  (Ut  quid  spernit)  Quanquam  rationes  Deo  proferre  supervacuum  est,  quibus  eum  persuadeamus:  nobis  tamen  in  precibus  secum  familiariter  (non  secus  ac  filius  terrenum  patrem  alloquitur)  agere  permittit.  Nam  usus  precandi  semper  notandus  est:  ut  scilicet  Deus  omnium  nostrorum  affectuum  testis  sit:  non  quod  alioqui  ipsum  lateant,  sed  quia,  dum  coram  ipso  effundimus  corda  nostra  tantundem  levantur  curae  nostrae,  et  augescit  impetrandi  fiducia.  Sic  David  in  praesentia  sibi  proponens  quam  absurdum  et  intolerabile  esset,  Deum  impune  sperni  ab  impiis,  inde  spem  remedii  concepit.  Idem  verbum  nunc  repetitur,  quo  prius  usus  fuerat:  quod  alii  vertunt  Provocare,  alii  blasphemare.  Sed  ilia,  quam  praetuli,  significatio  haud  dubie  aptior  est  contextui:  quia  ubi  Deo  eripitur  potestas  et  munus  iudicandi,  contumeliose  ex  suo  solio  detractus  quasi  in  ordinem  cogitur.  Porro  quum  nuper  conquestus  esset,  impios  negare  Deum,  vel  fingere,  neglecta  hominum  cura,  perpetuo  domientem,  nunc  eodem  sensu  dicit  non  requirere.  14.  Vidistit  quoniam  tu  molestiam  et  vexationem  consideras,  ut  ponas  in  manum  tuam  :  super  te  relinquet  pauper,  orphano  tu  eris  adiutor.  15.  Confere  brachium  scelerati  et  improbi:  quaeres  impietatem  eius,  non  invenies  14.  (Vidisti,  quoniam  ete.)  Hic  repente  David  sancto  zelo  accensus,  in  arenam  prodit:  fideque  instructus,  sacrilegas  illas  opiniones  acriter  repellit,  caeterum  quia  nihil  apud  homines  proficere  poterat,  se  ad  Deum  convertit.  Nam  sicut  impii  protervam  scelerum  licentiam  sibi  facere  volentes,  procul  se  a  Deo  subducunt,  et  perverso  mentis  errore  sibi  fingunt  longam  distantiam:  ita  ex  opposito  fideles  a  vagis  et  erraticis  opinionibus  se  colligere  operae  protium  est,  et  sursum  erectis  mentibus  Deum  quasi  praesentem  alloqui.  Merito  itaque  David,  ne  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci