|
30:115
115
HOMILIA
LIV.
116
olim,
quod
et
nunc
pseudochristiani
papistici,
qui
ab
ethnicis
modo
hos
modo
illos
ritus
mutuati
sunt,
et
semper
alios
aliis
cumularunt.
Nonnunquam
vero
sic
a
Deo
recedunt
homines,
ut
tamen
in
specie
condemnari
non
possint.
Exempli
gratia:
Iudaei
praescriptos
a
Deo
ritus
in
lege
saepe
diligenter
observarunt,
oblatis
in
Dei
templo
sacrificiis,
et
caeteris
omnibus
quae
lege
praecipiebantur
observatis.
Sed
interim
Dei
nominis
contemptores
erant,
falsitatis
et
rebellionis
coram
ipso
rei:
crudeles
et
perfidi,
fraudibus,
rapinis
et
praedis
dediti,
qui
tamen
Deo
caeremoniis
illis
externis
pulchre
satisfactum
volebant.
Unde
merito
conqueritur
de
illis
Dominus,
inquiens:
An
domus
mea
spelunca
est
latronum?
Vos
enim
pleni
estis
rapinis.
Et
apud
Ieremiam
prophetam
7.
capite
Deus
ita
de
illis
conqueritur:
Venitisne
in
templum
meum
oblaiuri
quae
mihi
sunt
abominationi
I
Nae
ego
vos
a
facie
mea
reiiciam,
ferre
vos
amplius
non
possum.
Et
apud
Esaiam:
Qui
immolat
bovem,
quasi
qui
interficiat
virum:
qui
mactat
pecus,
quasi
qui
excerebret
canem:
qui
offert
oblationem,
quasi
qui
sanguinem
suillum
offerat:
qui
recordatur
thuris,
quasi
qui
benedicat
idolo.
Haec
omnia
elegerunt
in
viis
suis,
et
in
abominationibus
suis
anima
eorum
delectata
est.
Idcirco
etiam
Psalmo
50
Deus
istiusmodi
hypocritas
sic
compellat:
Numquid
comedam
carnem
taurorum,
et
sanguinem
hircorum
bibam?
Non
accipiam
de
domo
tua
vitulos,
neque
de
gregibus
tuis
hircos:
quoniam
meae
sunt
omnes
ferae
sylvarum,
iumenta
in
montibus
et
boves.
Si
esuriero,
non
dicam
tibi:
meus
enim
est
orbis
terrae
et
plenitudo
eius.
Vestra
itaque
sacrificia
natura
sunt
vana
et
inania,
sed
si
afflictione
aliqua
urgeamini,
quaenam
mihi
grata
fore
existimatis?
Immolate
Deo
sacrificium
laudis:
et
reddite
Altissimo
vota
vestra.
Invocate
me
in
die
tribulationis,
et
eruam
vos,
et
honorificabis
me.
En
quae
sacrificia
Deus
laudet,
et
quas
victimas
gratas
habeat:
ac
proinde
ostendit
illas
omnes
figuras
et
umbras
inanes
esse
et
ludicras,
nisi
ad
finem
ab
ipso
praescriptum
referantur.
Porro
quum
mentionem
audimus
fieri
precum
et
orationum,
non
inde
tamen
sequitur,
nihil
aliud
in
ipsius
cultu
requiri,
sed
sub
una
parte
reliqua
omnia
continentur:
quae
scripturae
est
usitata
loquendi
ratio.
Sic
apud
Michaeam
prophetam
Deus
populum
compellat:
Numquid
placari
potest
Dominus
in
millibus
arietum,
aut
in
multis
millibus
hircorum
pinguium?
Indicabo
tibi,
o
homo,
quid
sit
bonum,
et
quid
Dominus
requirat
a
te.
Utique
facere
iudicium,
et
diligere
misericordiam,
et
solicitum
ambulare
cum
Deo
tuo.
Caeterum
quaedam
in
istis
repugnantia
videretur,
quum
ait
:
Invoca
me,
et
alibi
:
Ambulato
in
timore,
et
humiliare
coram
Deo.
Sed
nulla
omnino
est
repugnantia,
quandoquidem
illis
verbis
Deus
ostendit
hunc
esse
sibi
gratum
cultum
quum
ho-
|