[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


44:113  113  CAPUT  II.  114  haec  definitio,  opera  quantumvis  splendeant  in  oculis  nostris,  nullius  tamen  esse  pretii  vel  momenti  apud  Deum,  nisi  fluant  ex  puro  corde.  Et  prudenter  ^tiam  hoc  Augustinus"explicat  libro  contra  Iulianum  quarto.  Dicit  enim  apud  fideles  perperam  fieri  iudicium  de  operibus  ex  ipso  adspectu:  sed  debere  aestimari  a  fonte  suo:  deinde  a  ane.  Non  tam  distincte  loquitur  Augustinus,  sed  tamen  ita  sentit:  t  hoc  potest  colligi  ex  eius  verbis.  Nunc  fontem  operum  dico  integritatem  cordis:  finem  vero,  si  hominibus  propositum  sit  Deo  se  subiicere,  et  consecrare  illi  vitam  suam.  Hinc  ergo  discernimus  inter  bona  et  mala  opera,  inter  vitia  et  virtutes,  nempe  ex  recto  et  simplici  affectu:  deinde  ex  fine,  hoc  voluit  propheta  priore  membro:  et  extorsit  responsum  a  sacerdotibus,  quod  optime  cum  lege  ipsa  consentit,  nempe  nullum  opus,  utcunque  magna  laude  vel  magno  plausu  excipiatur  coram  mundo,  apud  tribunal  Dei  quidquam  mereri,  quia  manat  x  corde  impuro.  Iam  quod  ad  secundam  partem  spectat,  non  minus  difficile  est  persuadere  hominibus,  contaminari  quidquid  attingunt,  si  polluti  sint,  et  tamen  hoc  Deus  palam  ostenderat  Iudaeis:  et  sacerdotes  non  haesitant,  neque  ambigunt,  sed  statim  respondent  quasi  de  re  nota  et  comperta,  quod  scilicet  homo  immundus  contaminet  quidquid  attingit.  Sed  ubi  ventum  est  ad  rem  ipsam,  tunc  refugiunt  homines  quod  tamen  palam  edocti  fuerant:  imo  quod  fateri  coguntur,  donec  videant  se  urgeri:  et  tunc  incipiunt  Deo  obiicere  nimium  rigorem:  Quid  hoc  est,  pollui  quidquid  attingimus,  si  quid  sit  inquinamenti  in  nobis?  Annon  tamen  aliquid  laudis  merentur  nostra  opera,  quum  bona  sunt?  Et  hinc  etiam  iliud  vulgare  dictum,  opera  quae  sunt  de  genere  bonorum  semper  aliquid  mereri:  ^tiam  extra  fidem  valere  tamen  ad  promerendum  fidei  donum,  quia  hominem  praeparent  ut  capax  sit  gratiae  spiritus  sancti.  Vocant  autem  opera  de  genere  bonorum,  quae  per  se  laudabilia  sunt,  ut  est  castitas,  ut  est  liberalitas,  ut  est  sobrietas  et  temperantia,  ut  est  beneficentia,  ut  sunt  omnes  eleemosynae.  Sed  pronuntiat  Deus  pollui  virtutes  istas,  etiamsi  homines  rapiant  in  admirationem  sui,  et  meras  esse  ac  foetidas  sordes,  nisi  cor  bene  purgatum  fuerit.  Quare?  Nam  ex  fonte  impuro  et  polluto  nihil  manare  potest,  nisi  impurum  et  pollutum.  Nunc  facile  est  intelligere,  quam  apte  adduxerit  propheta  sacerdotes  et  totum  populum  ad  verum  hoc  discrimen.  Nam  si  ex  abrupto  sic  loquutus  fuisset,  Deo  nullum  placere  opus,  nisi  autor  ipse  bene  purgatus  fuerit  ab  omni  inquinamento,  statim  exortae  fuissent  multae  disceptationes:  Our  Deus  repudiabit  quae  per  se  laude  digna  sunt?  Si  quis  studeat  pudicitiae,  si  alius  liberaliter  eroget  partem  bonorum,  si  alius  se  totum  addicat  publicis  commodis,  si  in  alio  refulgeat  magnanimitas,  et  con-  Galvini  o&ira.  Vol.  XLIV.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci