[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


31:113  113  PSALMUS  X.  114  biles  se  mansuros  cogitent.  At  solutio  facilis  est,  fideles  sibi  stabilitatem  non  alibi  quam  in  Deo  promittere,  et  quidem  talem  ut  se  tamen  omnibus  procellis  expositos  esse  noverint  et  patienter  subiiciant  Longe  vero  duo  haec  inter  se  differunt,  Dei  contemptorem,  qui  prospera  fortuna  hodie  fruitur,  humanae  conditionis  oblivisci,  ut  sibi  quietum  nidum  falsa  imaginatione  supra  nubes  figat;  rursus  pium  hominum,  dum  vitam  suam  de  filo  pendere,  milleque  mortibus  obsessam  esse  reputat,  seque  ad  ferendas  quaslibet  aerumnas  offert,  nec  secus  in  mundo  agit  ac  si  in  mari  procelloso  naviget,  solius  tamen  gratiae  Dei  fiducia  molestias  et  anxietates  suas  lenire  ac  solari.  Dicit  impius:  Non  movebor,  vel  non  nutabo  in  perpetuum,  quia  scilicet  roboris  sui  duritiem  ad  omnes  impetus  sustinendos  satis  validam  esse  putat.  Dicit  fidelis:  Ut  nutare  mihi  contingat,  imo  etiam  cadere  subindeque  in  profundum  demergi,  non  erit  tamen  exitialis  ruina:  quoniam  supponet  Deus  manum  suam.  Hinc  et  altera  quaestio  solvitur,  nam  fideles  in  se  ipsis  trepidi,  ad  gratiae  Dei  asylum  propere  confugiunt:  impii  vero  quamvis  expavescant  ad  strepitum  folii  cadentis,  et  in  continua  iaquietudine  versentur,  callum  tamen  stuporis  sibi  obducunt,  vel  accersunt  sibi  insanam  vertiginem,  ut  extra  se  positi  mala  sua  non  sentiant.  Causae  redditio,  quae  sequitur,  quia  non  in  maio,  duos  sensus  recipit,  vel  quod  ex  priori  immunitate  spem  quieti  et  laeti  status  concipiant  impii,  vel  quod  se  a  communi  hominum  ordine,  fallaci  imaginatione,  separent:  sicuti  apud  Iesaiam  28,  15.  dicunt:  Quum  transibit  tempestas,  nos  tamen  minime  attinget.  7.  Exsecratione  os  eius  plenum  est,  et  fraudibus,  et  malitia:  sub  lingua  eius,  afflietio  et  iniquitas.  8.  Sedebit  in  insidiis  pagorum,  in  latebris  occidit  innocentem:  oculi  eius  ad  pauperem  collimabunt.  9.  Insidiabitur  in  abscondito,  quasi  leo  in  cubili  suo:  insidiabitur  ad  rapiendum  pauperem:  rapiet  pauperem  attrahendo  eum  in  rete  suum.  10.  Atteret  se,  deiiciet:  tum  cadet,  in  fortitudinibus  eius*)  coetus  afflictorum.  7.  {Exsecratione  os  ete.)  Huc  tendunt  quatuor  isti  versus,  si  Deus  servis  suis  succurrere  velit,  nunc  opportunum  adesse  tempus:  quia  ad  extremum  usque  licentiae  proruperit  impiorum  licentia.  Primo  conqueritur,  eorum  linguas  periuriis  et  fraudibus  refertas  esse,  gestare  vel  occultare  molestiam  ot  iniurias:  quia  nihil  cum  ipsis  negotii  tractari  queat  nisi  cum  damno.  H/X  (lud  maledictionem  vertunt,  non  est  verborum  exsecratio  quam  in  *)  par  ses  forces,  en  marge:  ou  par  ses  forts,  ascavoir  membres.  Calvini  opera.  Vol.  XXXI.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci