[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:113  113  IN  I.  LIB.  SAMUEL.  CAP.  XV.  114  num  et  necessarium  est:  ac  proinde  extra  quaestionem  positum,  quare  in  Deo  fiducia  sit  collocanda.  Quandoquidem  Deus  est  omnium  bonorum  fons  et  scaturigo,  nos  vero  contra  omnis  miseriae  et  calamitatis  subiectum.  Idem  esto  dictum  de  precibus  et  orationibus.  Idem  de  caritate,  de  eleemosyna,  de  castitate,  de  temperantia,  et  similibus:  quae  omnia  Deus  sine  exceptione  fieri  praecipit,  quod  qui  secus  faxit  divinae  voluntati  et  legi  repugnet.  Sunt  autem  alia  quaedam  naturae  cuiusdam  mediae,  quae  licet  non  praecipiantur,  tamen  nihil  ad  salutem  conferunt,  sed  per  se  mala  non  sunt:  sed  potius  bona.  Quemadmodum,  exempli  gratia,  ieiunium  per  se  nihil  est,  sicuti  Paulus  ipse  loquitur,  inquiens,  non  esse  in  istis  positum  Dei  cultum.  Neque  enim  sive  edamus,  sive  bibamus,  coram  Deo  meliores  sumus:  neque  etiam  si  cibo  et  potu  abstinuerimus.  Ieiunium  tamen  maxime  prodest  ad  nos  coram  Deo  humiliandos:  et  ad  peccatorum  sensum  in  nobis  augendum,  et  nos  admonendos  de  colenda  sobrietate  et  abstinentia.  Eademque  ratio  est  de  reliquis,  veluti  precatione,  et  aliis  istiusmodi  fidei  adminiculis.  Nae  si  in  templum  veniremus,  et  lapidum  instar  nihil  eorum  quae  dicantur  perciperemus,  aut  ibidem  sine  precandi  affectu  sederemus,  longe  conducibilius  esset  domi  manere,  quam  Dei  templum  frequentare,  Deumque  ludibrio  habere,  et  verbum  ipsius  conculcare,  et  nihili  facere.  Quid  si  apparatu  quodam  externo  et  caeremoniis  ac  pompa  Deum  precemur,  genibus  in  terram  flexis,  et  in  terram  prostrati,  et  tamen  animus  noster  ad  Deum  non  assurgat,  sed  procul  remotus  sit,  et  inania  verba  tantum  iactemus,  sane  divini  nominis  ista  profanatio  est,  imo  et  sacrilegium.  Ex  quibus  apparet  multa  esse  natura  sua  bona,  et  ad  rectum  finem  tendentia,  modo  ad  rectum  suum  usum  applicentur.  Idem  etiam  de  sacrificiis  statuendum.  Neque  enim  fusus  boum,  agnorum  aut  hircorum  sanguis  per  se  Deo  gratus  erat,  quem  fusum  oportebat  tolli  locumque  purgari,  ne  corruptio  vel  foetor  oriretur.  Quid  vero  suffitus  ille  de  pinguedine  animalium?  An  etiam  pinguedinum  adustarum  odore  et  suffimento  peccata  deleri  et  expiari  poterant,  aut  esse  gratus  odor  Domino?  lisae  adustae  pinguedines  nauseam  potius  movent,  quam  gratum  odorem  adferunt.  Quomodo  ergo  Deus  illarum  pinguedinum  odore  fuisset  delectatus,  quarum  adustarum  foetorem  omnes  refugiunt?  Ex  quibus  apparet  sacrificia  natura  sua  Deo  placere  non  potuisse  :  neque  iram  Dei  sanguine  bestiarum  placari,  vel  expiari  peccata:  siquidem  eam  inesse  vim  bruto  ut  animam  hominis  emundet,  nemo  est  qui  ausit  cogitare:  quod  mortuae  pecudis  sanguis  nihil  nisi  corruptionem  habeat.  Atqui  homines  effuso  pecudum  sanguine  quaerunt  ab  omni  macula  peccatorum  repurgari,  ut  coram  Deo  comparere  possint,  et  ea  Calvini  opera.  Vol.  XXX   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci