[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:110  magnum  prae  se  zelum  ferunt,  ne  propterea  offendantur,  neque  turbemur,  scientes  iam  inde  ab  omni  aevo  hunc  fuisse  hominum  morem:  iustoque  Dei  iudicio  fieri,  ut  g^ui  peccata  sponte  confiteri  nolunt,  ita  gravius  in  se  iudicium  accersant.  Hae  fuerunt  igitur  Saulis  tergiversationes  inanes,  populi,  non  suam,  hanc  fuisse  culpam:  deinde  quasi  Samuelis  ignorantiam  quandam  reprehenderet,  quod  populi  pietatem  non  intueri  vellet,  ait:  Ad  victimas  illa  reservata  fuisse,  quasi  dicat  :  Tune  ergo  Samuel  indigne  feres  reservatas  Deo  victimas?  Denique  Saul  videtur  hic  prophetam  arguere  ignorantiae,  et  xaxo&Mac,  quasi  populi  religionem  impediret,  et  ab  agendis  Deo  gratiis  averteret,  eiusque  gloriam  imminueret.  Sed  inanis  ille  fuit  fucus,  ut  deinceps  prophetam  audiemus  Dei  nomine  pronuntiantem,  Deo  gratiorem  esse  obedientiam  quam  victimas.  Ita  ergo  propheta  frivolas  Saulis  excusationes  elusit,  Deumne  vero  mortales  suis  inventis  placarent?  An  Deum  hominibus  subiici,  et  ab  ipsorum  arbitrio  pendere  fas  est?  Atque  ita  praecidit  ansam  omnibus  tam  populi  quam  Saulis  excusationibus.  Nam  expressum  mandatum  Saul  acceperat  de  funditus  exstirpandis  Amalecitis,  et  omni  ipsorum  substantia,  ut  nulli  rei  omnino  parceret,  sed  ut  olim  urbem  illam  Hierichuntem  patres  dele  vorant  ex  interdicti  formula,  ita  se  ille  adversus  hostes  gereret.  Et  ut  Deus  urbem  illam  olim  ferro  flammisque  vastari  iusserat,  ut  nihil  residuum  ex  ea  fieret:  ita  grave  in  eum  statuit  exemplum  qui  ex  Israelitis  fuerat  praevaricatus.  Qui  enim  ex  anathemate  chlamydem  abstulerat,  et  absconderat,  facti  rationem  reddere  coactus  est,  et  praeterea  Deus  in  universum  populum  iram  suam  demonstravit,  donec  quae  furto  ablata  fuerant  restituerentur,  ignique  cremarentur:  et  qui  reus  illius  furti  fuerat  cum  suis  horrenda  morte  plecteretur.  Eadem  ergo  erat  Amalecitarum  ratio,  adversum  quos  iam  latam  fuisse  sententiam  quadringentos  ante  annos  superius  vidimus,  quam  deleti  sint.  Quod  ergo  ante  tot  saecula  Deus  fecerat  decretum,  voluit  hoc  tempore  a  Saule  impleri,  et  Amalecitas  funditus  deleri.  Si  quis  vero  hic  quaerat,  bestiaene  Deum  ostendissent,  respondemus  non  esse  hic  locum  istiusmodi  quaestionibus:  et  satis  offendisse  adversus  quos  lata  sententia  a  Domino,  ad  cuius  iudicia  omnium  os  oportet  claudi,  et  ab  eius  unius  voluntate  pendere.  Nihilominus  tamen  certum  est  Saulem  strenue  fuisse  mentitum,  quum  Deo  victimas  offerendas  praetexeret.  Neque  enim  tantum  opimas  pecudes  vel  ex  gregibus  vel  ex  armentis  reservarat,  sed  optimam  et  pretiosissimam  quamque  supellectilem.  Saul  itaque  quodam  quidem  pietatis  studio  ductus  est,  sed  avaritia  mixto,  ut  fere  solent  hypocritae.  Sed  nullius  ista  sunt  apud  Deum  momenti,  ut  merito  sit  a  Domino  reprobatus:  quod  opera  nostra  non  alia  ratione  ha-  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci