[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


44:109  109  CAPUT  n.  110  nisi  frigidum  et  ieiunum:  quia  referunt  omnia  ad  hanc  summam,  displicuisse  Deo  sacrificia  antequam  coepisset  populus  templum  exstruere:  ab  eo  autem  tempore  Deum  fuisse  placatum,  quia  populus  quum  sacrificia  offerret  in  loco  deserto,  ostendit  tali  negligentia  se  contemnere  Dei  imperium.  Ubi  autem  manus  adhibitae  fuerunt  operi,  tunc  litatum  fuit  Deo:  atque  ita  coepit  delectari  sacrificiis,  quae  ante  repudiaverat.  Hoc  quidem  est  aliquid,  sed  non  totum.  Videtur  ergo  mihi  prorsus  aliud  fuisse  prophetae  consilium.  Hactenus  populum  hortatus  est  ad  aedificandum  templum:  nunc  hortatur,  ut  pure  aedificet,  nec  putet  se  defunctum  esse,  ubi  templi  superficies  fulgebit  in  oculis  hominum:  quia  Deus  aliud  quaerat.  Non  dubium  ergo  mihi  est  quin  propheta  hic  populum  ad  spiritualem  Dei  cultum  velit  attollere.  Oportuit  quidem  sedulo  templum  aedificari,  sed  spectandus  etiam  fuit  finis:  quia  Deus  nunquam  moratus  est  externas  caeremonias,  neque  etiam  illo  aedificio  oblectatus  fuit,  quemadmodum  homines  libenter  habitant  in  splendidis  aedificiis.  Quum  perperam  Deo  affingerent  crassos  istos  affectus  Iudaei,  propheta  hic  ostendit  quorsum  tam  severe  hactenus  praeceperit  de  templo  aedificando,  nempe  ut  Deus  pure  et  sancte  illic  coleretur.  Iterum  repetam  quod  dixi,  ut  familiarior  sit  explicatio:  quum  populus  negligeret  templi  structuram,  hinc  detecta  fuit  impietas,  et  contemptus  divini  cultus.  Quaenam  enim  causa  morae  et  tarditatis  fuit,  nisi  quod  quisque  plus  aequo  studebat  privatis  commodis?  Iam  quum  strenue  omnes  operam  impenderent  templo  aedificando,  fuit  quidem  industria  illa  laudabilis.  Erat  enim  pietatis  signum:  sed  si  populus  Deum  putasset  nihil  amplius  requirere,  quam  externum  templi  splendorem,  fuisset  illa  perversa  superstitio.  Scimus  enim  corrumpi  Dei  cultum,  si  affigitur  rebus  externis:  quia  hoc  modo  transfiguratur  Deus  in  alienam  naturam  :  sicuti  spiritus  est,  ita  vult  spiritualiter  coli  a  nobis.  Quicunque  ergo  obtrudit  tantum  externas  pompas  ad  ipsum  placandum,  ludit  pueriliter  cum  ipso.  Hanc  secundam  partem,  meo  iudicio,  nunc  tractandam  aggreditur  propheta.  A  septimo  mense  usque  ad  nonum  incubuerant  ad  opus  sibi  iniunctum  a  Domino:  sed  ut  scimus  homines  satagere  in  rebus  externis,  et  omittere  spiritualem  cultum,  ideo  necesse  fuit  adiungi  hanc  doctrinam,  ut  intelligeret  populus  non  satisfactum  esse  Deo,  quamvis  neque  sumptibus,  neque  labori  parcerent  in  aedificatione  templi:  sed  maius  aliquid  requiri  ab  ipsis,  nempe  ut  pure  et  sancte  Deum  illic  colerent.  Haec  summa  est.  Sed  prius  expendere  convenit  prophetae  verba,  quia  inde  facilius  erit  colligere  totam  doctrinae  summam.  Dicit  ergo  sibi  praeceptum  fuisse  a  Deo  vicesima  quarta  die  noni  mensis,  eodem  scilicet  anno,  hoc  est,  secundo  Darii  ut  sacerdotes  interrogaret  de  lege.  Interroga  ergo  sacer-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci