31:109  109  PSALMUS  X.  110  fugit.  Sed  quia  Dominus  secum  humano  more  agere  nobis  permittit,  nihil  absurdum  continent  istae  loquutiones,  modo  sciamus  figurate  ad  Deum  transferri  quod  ex  praesenti  rerum  intuitu  sensus  noster  concipit,  nam  fieri  quidem  potest  ut  homo  quispiam  iustus  iniuriam  ante  oculos  suos  pauperi  factam  non  compescat,  quia  deest  facultas:  id  autem  in  Deum  non  competit,  qui  semper  armatus  est  invicta  potentia:  quare  si  dissimulat,  perinde  est  ac  si  procul  se  subduceret.  Verbum  Q)tyr\  quod  abscondere  significat,  duobus  modis  exponitur,  nam  secundum  quosdam  expostulat  David  cum  Deo,  quod  se  occultet,  quasi  res  humanas  cura  sua  non  dignetur.  Alii  accipiunt  pro  claudere  oculos,  quod  simplicius  videtur.  Porro  notandum  est  quamvis  hic  queratur  David  Deum  longe  abesse,  de  eius  tamen  praesentia  certo  fuisse  persuasum,  alioqui  frustra  eum  advocasset.  Interrogatio  autem  qua  utitur  huc  tendit.  Quid  hoc  sibi  vult  Domine,  quum  tuum  sit  mundum  gubernare,  et  quem  virtute  tua  sustines,  iustitia  quoque  moderari,  ut  non  citius  contra  tantam  impiorum  audaciam  te  vindicem  ostendas?  Quanquam  David  non  tam  expostulandi  causa  sic  loquitur,  quam  ut  se  ipsum  ad  impetrandi  fiduciam  animet.  Pro  infirmitate  quidem  sensus  sui  minime  consentaneum  esse  dicit  ut  Deus  ab  officio  suo  tamdiu  cesset:  non  desinit  tamen  interea  suum  illi  honorem  deferre,  et  tantum  molestiae  onus,  quo  gravatur,  precibus  in  eius  sinum  deponit.  Eodem  pertinet  quod  sequitur:  Ad  opportunitates.  Nam  ut  Deus  singulis  momentis  manum  suam  non  proferat:  ubi  tamen  simplices  et  innoxios  opprimi  conspicit,  non  est  amplius  cessandi  tempus.  Agendi  enim  opportunitas  breviter  definitur,  quum  .versantur  fideles  in  angustia.  De  qua  loquendi  forma  diximus  proximo  Psalmo,  versu  decimo.  2.  (In  superbia.)  Priusquam  imprecationem  concipiat  contra  impios,  crimen  eorum  breviter  exponit,  quod  scilicet  miseros  non  alia  de  causa  crudeliter  vexent,  nisi  quia  superbe  eos  despiciunt.  Saevitiam  vero  non  parum  amplificat  haec  circumstantia,  quod  humanitatis  obliti,  pauperibus  et  afflictis  contumeliose  insultent.  Superba  quidem  semper  est  crudelitas,  imo  superbia  omnium  iniuriarum  mater  est:  quia  nisi  quis  fastu  se  efferret  supra  proximos,  et  plus  aequo  sibi  arrogans  illos  despiceret,  nobis  communis  humanitas  modestiae  et  aequitatis  legem  praescribit:  sed  hic  exprimere  voluit  David,  impiis,  quos  accusat,  nonnisi  altos  et  feroces  spiritus  in  causa  esse  cur,  non  lacessiti,  saeviant  contra  miseros  et  inopes.  Quisquis  ergo  iuste  et  sine  noxa  versari  cum  fratribus  cupit,  ne  sibi  placeat  cum  aliorum  contumelia,  sed  animum  suum  superbiae  morbo  in  primis  purgare  studeat.  p^)1"!  Hebraeis  tam  pati  quam  inferre  persequutionem  significat:  ideo  quibusdam  magis  placet  in