31:108  legam  eorum  audaciam  traduci,  ut  re  ipsa  appareat  ridiculam  fuisse  quam  de  sua  virtute  fiduciam  praesumpserant.  Quantum  ad  electos  Dei  spectat,  aliter  eos  proficere  convenit,  ut  infirmitatis  suae  sensu  deiecti,  sponte  se  omni  fiducia  exinaniant,  hoc  vero  fiet  si  homines  se  meminerint.  Scite  enim  et  prudenter  ab  Augustino  dictum  est,  totam  hominis  humilitatem  in  sui  notitia  positam  esse.  Porro  quoniam  omnibus  ingenita  est  superbia,  necesse  est  promiscue  omnibus  a  Deo  terrorem  incuti,  ut  fideles  modestia  discant:  reprobi  vero,  licet  conscendere  non  desinant  supra  humanam  sortem,  cum  dedecore  retrocedant.  PSALMUS  X.  ARG.  Suo  et  piorum  omnium  nomine  conqueritur  David  fraudes,  rapinas,  crudelem  violentiam,  omneque  iniustitiae  genus  passim  grassari  in  mundo  :  causamque  assignat,  quod  impii  et  seclerati  homines  laeto  et  prospero  rerum  suarum  successu  ebrii,  excusso  Dei  metu,  sibi  quidvis  impune  licere  confidant.  Itaque  opem  Dei  implorat,  ut  remedium  afferat  extremis  malis.  Tandem  spe  liberationis  se  et  alios  fideles  consolatur.  Porro  haec  descriptio  vivam  publici  status  corrupti  et  perversi  imaginem  quasi  in  speculo  repraesentat.  Quare  ubi  iniquitas  instar  diluvii  exundat,  ne  fidem  percellat  tentationis  novitas,  ut  animum  despondeant  filii  Dei,  oculos  ad  hoc  speculum  referre  discant.  Nam  ad  levandum  dolorem,  plurimum  valet  haec  comparatio,  nihil  nobis  hodie  accidere  quod  non  olim  experta  sit  ecclesia  Dei:  imo  in  eadem  arena  nos  exerceri  cum  Davide  sanctisque  aliis  patribus.  Deinde  monentur  fideles,  in  rebus  ita  confusis  quaerendum  esse  Deum:  quia  nisi  succurrendi  partes  tribuant  Deo,  nihil  caeco  fremitu  et  iactis  in  aerem  querimoniis  proficient.  1.  Ut  quid  Iehova  stas  procul?  connives  ad  opportuna  tempora  in  angustia?*)  2.  In  superbia  impius  persequitur  pauperem,  comprehendantur  in  astutiis  quas  cogitant**.)  1.  (Ut  quid  Iehova.)  Videmus  ut  propheta  desperatis  malis  remedium  quaerens,  statim  ab  initio  Deum  recta  compellet.  Atque  haec  nobis  tenenda  est  ratio,  ut  turbati  et  anxii  solatium  petamus  ex  Dei  providentia:  quia  inter  curarum  nostrarum  agitationes  et  aestus  fixa  manere  debet  haec  persuasio,  proprium  eius  esse  munus  miseros  et  afflictos  auxilio  iuvare.  Improprie  tamen  et  per  anthropopathiam  ***),  Deum  in  loco  remoto  stare  dicit,  cuius  oculos  nihil  *)  au  temps  que  sommes  en  tribulation,  en  marge:  Heb.  aux  opportunitez,  ou  aux  temps  opportuna.  **)  Le  meschant  en  orgueil  poursuit  le  povre,  en  marge  :  ou,  le  povre  est  persecute,  ou,  ii  brusle  en  l'orgueil  des  meschans.  ***)  en  marge:  C'est  quand  nous  attribuons  a  Dieu,  les  passions,  affections  et  facons  de  faire  des  hommes.